Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 października 2014 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 22 [...] 2014 r. Nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej.
Skarżąca – M. Sp. z o.o. z siedzibą w J., pismem z 24 [...] 2014 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 22 [...] 2014 r., w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie hurtowni farmaceutycznej.
W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym podniosła, iż wykazane w treści skargi naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w ocenie skarżącej, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzania znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez konieczność zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie objętym zezwoleniem, zwolnienia z pracy kilku osób i utratą przychodów, co może zachwiać stabilnością całej spółki. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała dane dotyczące: średniego zatrudnienia oraz wysokości obrotów spółki w 2013 r. w I kwartale 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, iż potencjalna możliwość zaprzestania prowadzenia działalności nie stanowi dostatecznej podstawy do przyjęcia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Skutki, na które wskazała skarżąca, są typowe dla decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenia hurtowni farmaceutycznej. Również każde inne rozstrzygniecie administracyjne, które cofa lub uchyla zezwolenie na prowadzenie określonego rodzaju działalności gospodarczej wywołuje podobne następstwa. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadniałaby zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca wniosła o jego uchylenie w całości i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ewentualnie o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie.
W uzasadnieniu zażalenia Skarżąca zasadniczo powielając argumentację podniesioną we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podkreśliła, że wykonanie przedmiotowej decyzji spowoduje skutek materialno – prawny w postaci wstrzymanie działalności hurtowni, a to z kolei oznaczać będzie faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej i tym samym zwolnienie pracowników, utratę korzyści majątkowych i zachwiania płynności finansowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Istota ochrony tymczasowej o jakiej mowa w art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sprowadza się do tego, by do czasu rozpoznania skargi przez sąd strona skarżąca nie musiała wykonywać obowiązku nałożonego na nią w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym. Tego rodzaju rozstrzygnięcia mają zatem charakter wyłącznie tymczasowy.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2014 r. oddalił skargę M. Sp. z o.o. z siedzibą w J. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia 22 [...] 2014 r. a więc przed rozpoznaniem zażalenia, wydany został przez Sąd wyrok kończący postępowanie w pierwszej instancji. W tej sytuacji kwestia dotycząca rozstrzygnięcia zażalenia w zakresie wstrzymania wykonania skarżonego aktu stała się bezprzedmiotowa. Zgodnie, bowiem z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Stosownie z kolei do treści art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Zważywszy na powyższe, niniejsze postępowanie jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu. Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji