Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r. oddalił wniosek E. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 2 [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności bezpośrednich za 2004 r.
E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 2 [...] 2015 r., w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła, że w obrocie funkcjonuje już decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 29 [...] 2010 r., obejmująca te same kwoty oraz wydana na tej samej podstawie faktycznej i prawnej. Decyzja ta była przedmiotem egzekucji, wstrzymanej po interwencji skarżącej.
W odpowiedzi na skargę organ podał, że decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 29 [...] 2010 r. nie weszła do obrotu prawnego. Wystawiony na jej podstawie tytuł wykonawczy został wycofany przez Prezesa Agencji, a środki pozyskane z tego tytułu zostały zwrócone skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał na brak podstaw do jej wstrzymania. Podniósł, że decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 29 [...] 2010 r. nie weszła do obrotu prawnego, a tytuł wykonawczy wydany na jej podstawie został wycofany.
Sąd nie zgodził się również, że wszczęcie egzekucji w oparciu o zaskarżoną decyzję wypełnia przesłankę trudnych do odwrócenia skutków w postaci całkowitej utraty wiarygodności finansowej wobec banku prowadzącego rachunek bankowy, wobec pozostałych instytucji finansowych i wobec pracodawcy skarżącej. Wskazał, że strona ma możliwość nieprzymuszonego uiszczenia kwoty nienależnie pobranych płatności.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca powtórzyła argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powołując się na dwie funkcjonujące w obrocie decyzje dotyczące tego samego przedmiotu. Zarzuciła także Sądowi I instancji niezrozumienie treści art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazała, że ogólność sformułowań użytych przez ustawodawcę w tym przepisie została wprowadzona po to by Sąd w danym stanie faktycznym je ocenił.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie, przy znacząco dużym nakładzie sił i środków lub będzie niemożliwy.
Wnioskujący winien wskazać na konkretne zdarzenia, czy też okoliczności świadczące o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione, czyli, że na skutek wykonania decyzji grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku jej realizacji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności nawet z odsetkami. Wnioskodawca musi zatem wykazać istnienie realnego niebezpieczeństwa, iż wykonanie zaskarżonego aktu przed zbadaniem jego prawidłowości przez sąd administracyjny, wywoła nieodwracalne pogorszenie jego sytuacji, którą trudno będzie naprawić nawet po ewentualnym wyeliminowaniu zaskarżonego aktu.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że Sąd I instancji słusznie uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo prowadzenia dwukrotnie egzekucji tej samej należności – wynikającej z decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 29 [...] 2010 r. oraz decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia 2 [...] 2015 r. Pierwsza z powyższych decyzji nie weszła bowiem do obrotu prawnego, tytuł wykonawczy na jej podstawie wydany został wycofany, a środki pozyskane z tego tytułu zostały skarżącej zwrócone. Nie ma tym samym zagrożenia obciążenia skarżącej dwukrotnie obowiązkiem zwrotu nienależnie pobranych płatności.
Dalej wskazać należy, że w niniejszej sprawie oceniany jest wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji z dnia 2 [...] 2015 r. Biorąc pod uwagę wymienione powyżej przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz argumentację przedstawioną przez skarżącą na poparcie złożonego wniosku, zgodzić należy się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że skarżąca nie wykazała ich spełnienia. Wprawdzie przesłanki te sformułowane są dość ogólnie, jednak nie można zgodzić się, że lakoniczne, gołosłowne i nie poparte w żaden sposób twierdzenia skarżącej są wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sama skarżąca w zażaleniu podniosła, że sąd ocenia przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. w danym stanie faktycznym.
Tym samym ma ona świadomość, że to na niej ciążył obowiązek takiego przedstawienia okoliczności i poparcia ich stosownymi twierdzeniami, wnioskami, a także dokumentami, aby sąd na ich podstawie doszedł do przekonania o słuszności zastosowania wnioskowanej instytucji.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji