Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. postanowieniem z dnia 7 maja 2012 r., sygn. akt I SA/Rz 16/12, odmówił A. T. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 28 lutego 2012 r. w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy.
Sąd pierwszej instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w R. z dnia 28 lutego 2012 r.
W wykonaniu zarządzenia Sędziego Wydziału I z dnia [...] kwietnia 2012 r. skarżąca została wezwana do podania danych mających na celu uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca, pismem z dnia [...] kwietnia 2012 r., podniosła, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu braku wiedzy, gdyż nie jest ona prawnikiem i początkowo nie rozumiała różnicy między określeniami "w sprawie" i "w przedmiocie sprawy".
Postanowieniem z dnia 7 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w R. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. Sąd wskazał, że przesłanką uzasadniającą przywrócenie terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy wiąże się natomiast z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W ocenie Sądu, okoliczność podana przez skarżącą, tj. brak wiedzy w dziedzinie prawa i niezrozumienie określeń "w sprawie" i "w przedmiocie sprawy"., nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. Sąd wskazał, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się w szczególności okoliczności, takie jak powódź, pożar, katastrofa, nagła choroba strony, jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą – czyli takie okoliczności, które stanowią poważne przeszkody w dochowaniu terminu.
A. T. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie lub zmianę w całości, gdyż "niepełny wyrok uniemożliwia jej podjęcie decyzji o złożeniu skargi kasacyjnej z pełnym przekonaniem o słuszności tej skargi oraz wyborem odpowiednich argumentów obrony jej interesów prawnych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie trzeba zaznaczyć, że postępowanie przed sądami administracyjnymi jest unormowane w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) – zgodnie z art. 1 tejże ustawy – a nie, jak twierdzi skarżąca, w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Ponadto należy zauważyć, że podejmowane przez stronę czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym są ograniczone terminami procesowymi, które służyć mają zdyscyplinowaniu postępowania, potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie oraz stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 181/09). Z treści przepisu art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) wynika, że czynności w postępowaniu sądowym podjęte przez stronę po upływie terminu są bezskuteczne.
Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia wniosku o uzupełnienie wyroku bez swojej winy. Naczelny Sąd Administracyjny powyższy pogląd podziela, gdyż warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo swej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (por. wyrok NSA z dnia 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Powoływane przez skarżącą okoliczności nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z ugruntowanym orzecznictwem błąd wynikający z nieznajomości przepisów prawa nie stanowi podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu (zob. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 181/09).
Z przedstawionych powyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z obowiązującym prawem i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.