Uzasadnienie
W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] "A." Spółka z o.o. w B. (dalej: skarżąca Spółka) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji określającej kwotę dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu miasta
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z dnia 27 października 2014 r. sygn. akt I SA/Bd 1011/14 odmówił Spółce wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji podkreślił, że w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. DZ. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) strona ma obowiązek uprawdopodobnić istnienie okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania aktu jest zasadne. Zdaniem Sądu skarżąca spółka poza wniesieniem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, nie przedstawiła w skardze wystarczającego uzasadnienia na poparcie tego wniosku. Skarżąca wprawdzie podniosła, że konieczność zwrotu określonej zaskarżoną decyzją kwoty 57.944,36 zł wraz z odsetkami może spowodować zagrożenie dla prowadzonej działalności oświatowej, skutkujące koniecznością zamknięcia prowadzonych przez nią placówek, jednak strona nie przedstawiła konkretnych argumentów przemawiających za wystąpieniem niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji.
"A." Spółka z o.o. w B. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu pierwszej instancji, w którym zaskarżyła postanowienie w całości, wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 61 § 3 p.p.s.a. i uznanie, iż uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sposób niedostateczny wykazało możliwości poniesienia przez skarżącą szkody, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. W uzasadnieniu wskazano, że "skarżąca otrzymuje miesięcznie około 46.000 zł dotacji oraz około 22.000 zł czesnego, koszty utrzymania przedszkola wynoszą około 68.000 miesięcznie.
W tym stanie rzeczy zwrot kwoty wraz z odsetkami spowoduje konieczność likwidacji przedszkola z powodu braku środków finansowych. Następstwem zamknięcia przedszkola będzie utrata pracy przez zatrudnionych w placówce pracowników" (...).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wprowadzona w tym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego mając na uwadze regulację zawartą w powyższym przepisie ustawy należy uznać, że bezpośrednim skutkiem wykonania zaskarżonej decyzji może być utrata środków pieniężnych na finansowanie bieżącej działalności przedszkola, czego konsekwencją mogłaby być konieczność jego likwidacji. Powołane przez skarżącą Spółkę w zażaleniu okoliczności, których wystąpienie spowodowałoby natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji takie jak: utrata pracy przez zatrudnionych w placówce pracowników, brak środków na poniesienie znacznych bieżących wydatków przedszkola, wskazują na prawdopodobieństwo niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tym samym należy uznać, że sytuacja skarżącej Spółki odpowiada hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Na uwzględnienie nie zasługuje zawarte w zażaleniu żądanie zasądzenia kosztów postępowania. Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527).