Uzasadnienie
Postanowieniem z 4 marca 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 676/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną [A] z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 lipca 2020 r. sygn. akt VI SA/Wa 676/20 w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Urzędu Patentowego RP z [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy [X] o nr [...].
W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że wyrokiem z 8 lipca 2020 r. WSA w Warszawie oddalił skargę na ww. decyzję Urzędu Patentowego RP.
Pismem z 3 września 2020 r. spółka [A] złożyła do WSA w Warszawie skargę kasacyjną od tego wyroku.
Na mocy zarządzenia z 4 grudnia 2020 r. do rzecznika patentowego K.B. skierowane zostało wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej kasacyjnie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia tej skargi.
Skarżąca kasacyjnie w zakreślonym terminie nadesłała pełnomocnictwo udzielone przez spółkę rzecznikowi patentowemu A. Ś. oraz pełnomocnictwo substytucyjne identyczne ze znajdującym się w aktach sprawy. Z treści tego pełnomocnictwa wynika, że rzecznik patentowy K. B. jest upoważniona do zastępowania rzecznika patentowego A. Ś. w charakterze pełnomocnika [A] w sprawie ze skargi M. I. na ww. decyzję Urzędu Patentowego RP z [...] maja 2016 r.
W ocenie Sądu I instancji, pełnomocnictwo to nie zawiera umocowania do występowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. WSA wskazał, że przedłożone pełnomocnictwo substytucyjne nie zawiera także ogólnego upoważnienia do reprezentacji przed sądami administracyjnymi, będąc wyraźnie ograniczonym jedynie do reprezentacji w sprawie ze skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP.
Z tych względów Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka [A] wniosła o jego uchylenie, zarzucając Sądowi I Instancji:
- 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy to jest art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 177a p.p.s.a polegające na błędnym przyjęciu, że skarga kasacyjna zawierała braki formalne w postaci braku umocowania pełnomocnika substytucyjnego do reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, co skutkowało odrzuceniem skargi kasacyjnej i pozbawieniem skarżącej prawa do sądu, podczas gdy z treści pełnomocnictwa głównego, pełnomocnictwa substytucyjnego i art. 39 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnictwo substytucyjne obejmuje upoważnienie do reprezentowania przed sądami administracyjnymi, w tym WSA i NSA, a udzielona w sprawie substytucja odnosi się do całego postępowania w sprawie obejmującego całe postępowanie sądowoadministracyjne, w tym reprezentowanie skarżącej przed WSA i NSA;
- 2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy to jest art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia w zaskarżonym postanowieniu motywów jakimi kierował się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając, że:
- a) pełnomocnictwo substytucyjne do działania w sprawie nie obejmuje działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podczas, gdy z treści pełnomocnictwa głównego, pełnomocnictwa substytucyjnego i art. 39 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnictwo substytucyjne obejmuje upoważnienie do reprezentowania przed sądami administracyjnymi, w tym WSA i NSA; oraz
- b) pomiędzy toczącą się przed sądem administracyjnym sprawą, a sprawą, w której udzielono substytucji nie zachodzi tożsamość oraz nie wyjaśnił na czym polega rzekoma różnica pomiędzy sprawą sprawy ze skargi M. I. na decyzje UP RP z [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy procedowaną przed WSA, której kontynuacją jest postępowanie przed NSA, a sprawą ze skargi pana M. I. na decyzje UPRP z [...] maja 2016 r. w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy [X] [...] - sygn. akt UPRP: [...] objętą pełnomocnictwem substytucyjnym;
- 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest art. 39 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że pełnomocnictwo substytucyjne udzielone w sprawie nie obejmuje upoważnienia do złożenia skargi kasacyjnej i występowania przed NSA, podczas gdy pełnomocnictwo substytucyjne nie zostało w żaden sposób ograniczone, co do instancji i upoważniało pełnomocnika substytucyjnego także do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej i zastępstwa przed NSA i jest identyczne jak pełnomocnictwo główne w tym zakresie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie przypomnienia wymaga, że przepis art. 36 p.p.s.a. przewiduje w postępowaniu przed sądami administracyjnymi trzy rodzaje pełnomocnictw: ogólne - do prowadzenia wszelkich spraw toczących się z udziałem mocodawcy przed sądami administracyjnymi, do prowadzenia poszczególnych, konkretnych spraw wymienionych (opisanych) w treści pełnomocnictwa oraz do niektórych czynności w postępowaniu. Dwa pierwsze z wymienionych w art. 36 p.p.s.a. pełnomocnictw - ogólne oraz do prowadzenia poszczególnych spraw - obejmują z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w tym także skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem, udzielenie dalszego pełnomocnictwa na zasadach określonych w odrębnych przepisach, cofnięcie skargi w całości lub w części, jeżeli te czynności nie zostały wyłączone w danym pełnomocnictwie oraz odbioru kosztów postępowania (art. 39 p.p.s.a.).
Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ograniczają swobody stron do zmiany zakresu tych pełnomocnictw w zakresie przedmiotowym (rozszerzenie lub ograniczenie) lub czasowym. Modyfikacja zakresu uprawnień wymaga jednak wyraźnego zaznaczenia w treści pełnomocnictwa.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że strona przedłożyła dwa pełnomocnictwa. Pierwsze z nich - pełnomocnictwo udzielone przez spółkę rzecznikowi patentowemu A. Ś. - zawiera umocowanie m. in. do zastępowania przed "sądami administracyjnymi" " w sprawach sprzeciwu/unieważnienia decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy" [X] [...] - z prawem do udzielania substytucji. Drugie jest natomiast pełnomocnictwem substytucyjnym, na mocy którego rzecznik patentowy K. B. została upoważniona do zastępowania rzecznika patentowego A. Ś. w charakterze pełnomocnika [A] w sprawie ze skargi M. I. na decyzję Urzędu Patentowego RP z [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na ww. znak towarowy. W terminie określonym wezwaniem do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej strona ponownie przedłożyła oba te pełnomocnictwa.
Analiza treści ww. pełnomocnictw prowadzi do wniosku, że są to pełnomocnictwa, o których mowa w art. 36 pkt 2 p.p.s.a., tj. do prowadzenia poszczególnych spraw. Upoważniają one bowiem do "zastępowania w sprawie". Nie zawarto w nich żadnych zapisów ograniczających zakres umocowania pełnomocnika do niektórych tylko czynności w postępowaniu.
Wobec braku wyraźnych zastrzeżeń mocodawcy, złożone pełnomocnictwa upoważniają do dokonywania wszelkich czynności, o których mowa w art. 39 p.p.s.a., w tym także do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej.
Wbrew stanowisku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, treść złożonych pełnomocnictw nie daje uzasadnionych podstaw do przyjmowania, że nie wynika z nich fakt umocowania do reprezentowania strony we wskazanej sprawie przed sądami administracyjnymi obu instancji.
Przeciwnie, pełnomocnictwo udzielone rzecznikowi patentowemu A. Ś. zawiera expressis verbis stwierdzenie, że jest ona umocowana do występowania przed "sądami administracyjnymi", a nie jedynie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Nie ma też podstaw do interpretowania sformułowania użytego w treści pełnomocnictwa substytucyjnego "do zastępowania (...) w sprawie ze skargi pana M. I. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] maja 2016 r. (...) [...]" inaczej niż dającego umocowanie do występowania w tej sprawie przed sądami administracyjnymi w każdej z instancji.
W tej sytuacji nie było podstaw do wystosowania wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej na podstawie art. 177a p.p.s.a., ani też do odrzucenia tej skargi przez Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 178 p.p.s.a.
W kwestii zarzutu zażalenia dotyczącego naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. zauważyć należy, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia pozwoliło na przeprowadzenie kontroli instancyjnej i merytoryczne odniesienie się do pozostałych zarzutów zażalenia, w wyniku czego zostały one uznane za zasadne.
Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.