Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił wniosek K. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 2096/11, w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że pełnomocnik skarżącego nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Podkreślił, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wykaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Zdaniem Sądu I instancji, z uzasadnienia przedmiotowego wniosku nie wynika, aby taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż okolicznością podaną przez pełnomocnika skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu był fakt zalecenia przez lekarza odpoczynku na skutek dolegliwości zdrowotnych.
W odniesieniu do powyższego Sąd stwierdził, że mimo wezwania pełnomocnik nie uprawdopodobnił, iż w okresie od 4 lutego do 5 kwietnia 2012 r. jego stan zdrowia uniemożliwił mu złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Z żadnego z nadesłanych dokumentów nie wynika zaś, aby w tym okresie nastąpiło pogorszenie stanu zdrowia. Dwa nadesłane pisma dotyczą okoliczności mających miejsce w 2000 i 2001 r., natomiast zaświadczenie z dnia 8 maja 2012 r. potwierdza jedynie, że pełnomocnik skarżącego leczy się w różnych poradniach i że jego choroba ma charakter przewlekły i postępujący.
Ponadto pełnomocnik, pomimo wskazania, że 4 lutego 2012 r. udał się na badania lekarskie, na podstawie których otrzymał zalecenie odpoczynku, okoliczności tej nie potwierdził żadnym dokumentem. Sąd I instancji podniósł, że nie uprawdopodobniono również, iż stan zdrowia pełnomocnika w okresie 7 dni liczonych od dnia rozprawy był na tyle poważny, że uniemożliwiał mu złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku lub posłużenie się przy tej czynności inną osobą bądź samym skarżącym. W związku z tym Sąd uznał, że pełnomocnik skarżącego złożył gołosłowne oświadczenie o swoim stanie zdrowia, wobec czego przyjęto, że nie uprawdopodobnił braku winy w złożeniu wniosku po terminie.
Zażaleniem K. B. zaskarżył powyższe postanowienie i wniósł o jego uchylenie w całości; rozpoznanie zażalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jako oczywiście uzasadnionego w trybie art. 195 § 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej: p.p.s.a.); rozpoznanie merytoryczne zażalenia na postanowienie Sądu I instancji oraz wstrzymanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia w trybie art. 196 p.p.s.a.
W uzasadnieniu wniesiono o zbadanie przez Naczelny Sąd Administracyjny przedstawionych okoliczności dotyczących usprawiedliwienia uchybienia terminowi do złożenia wniosku. Pełnomocnik skarżącego podniósł, że po wezwaniu do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu, złożył zaświadczenie lekarskie świadczące o chorobie uniemożliwiającej wykonywanie czynności procesowych oraz potwierdzające przewlekłość chorób pełnomocnika. Taki stan zdrowia pozwala jedynie na ograniczone możliwości wykonywania zawodu.
Pełnomocnik wskazał, że jako emeryt wpisany na listę radców prawnych, wykonuje niewielki zakres czynności zawodowych. Ponadto jest pod stała kontrolą kilku lekarzy specjalistów i nie korzysta z okresowych zwolnień lekarskich, w związku z czym nie mógł wylegitymować się takim zwolnieniem. Wyjaśnił dodatkowo, że musi opiekować się żoną poruszającą się na wózku z powodu doznanego urazu. W jego ocenie zatem, niedokonanie czynności procesowej nastąpiło bez jego winy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie braku winy przyjąć należy pewien obiektywny miernik staranności, co oznacza, że tylko stwierdzenie, że strona danej przeszkody nie była w stanie przewidzieć, uzasadnia uwzględnienie wniosku. Chodzi więc o okoliczności od strony całkowicie niezależne i nieprzewidywalne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z przedłożonych zaświadczeń lekarskich oraz wyjaśnień wynika ogólny zły stan zdrowia pełnomocnika skarżącego oraz pozostawanie pod stałą opieką lekarzy specjalistów. Słusznie jednakże zauważył Sąd I instancji, że z żadnego z nadesłanych dokumentów nie wynika, że m.in. w okresie, w którym przypadał ustawowy termin na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia do wyroku wydanego w dniu 23 lutego 2012 r. nastąpiło nagłe pogorszenie stanu zdrowia pełnomocnika, uniemożliwiające mu dokonanie czynności procesowej z zachowaniem terminu. Wszystkie przedłożone zaświadczenia obrazują ciąg konsultacji medycznych związanych z przewlekłym i postępującym charakterem choroby, lecz żadne z nich nie wskazuje na wystąpienie nagłej przyczyny, w konsekwencji której doszło do niezachowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Powyższe okoliczności nie wskazują na niespodziewany charakter choroby, czyli na wystąpienie nagłego pogorszenia stanu zdrowia, którego nie dało się przewidzieć.
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, iż wymóg "uprawdopodobnienia" braku winy w uchybieniu terminu, w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a., nie jest tożsamy z wymogiem udowodnienia wszystkich okoliczności faktycznych, przemawiających za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu. Jednakże w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik oprócz stwierdzenia, że w dniu 4 lutego 2012 r. udał się na badania lekarskie, na podstawie których otrzymał zalecenie odpoczynku, okoliczności tej nie potwierdził żadnym dokumentem. Samo twierdzenie jest zatem gołosłowne i nie pozwalało Sądowi I instancji na ocenę sytuacji oraz zweryfikowanie zasadności złożonego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania zaniechanej czynności. Dla uprawdopodobnienia zaistniałych okoliczności, wyłączających winę w uchybieniu terminu wystarczą, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaświadczenia lekarskie stwierdzające ciągłość niezdolności do pracy we wskazanym okresie i wskazujące na wystąpienie choroby nagłej.
W niniejszej sprawie zabrakło jakiegokolwiek dokumentu obrazującego wystąpienie zgłoszonych przez pełnomocnika okoliczności, zaś samo stwierdzenie, że fakt taki miał miejsce, jest niewystarczający przy rozważaniach sądu.
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącego nie dochował należytej staranności, dlatego też zasadne było odmówienie przez Sąd I instancji przywrócenia uchybionego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.