Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zarządzeniem z dnia 10 marca 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 516/11, wezwał H. T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawę wezwania stanowił przepis art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Na powyższe zarządzenie H. T. wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zażądał jego uchylenia w całości. Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że prowadzone postępowanie toczy się nie z jego winy i, że został wprowadzony w błąd przez organ.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jako podstawę prawną zarządzenia wskazano art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 199 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W sprawie, w której wydano zaskarżone zarządzenie, Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał skarżącego H. T. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od wniesionej skargi, pod rygorem jej odrzucenia.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 10 marca 2011 r. jest prawidłowe. Ocenie sądu rozpoznającego zażalenie podlegają podstawy prawne w kwestii zasadności oraz wysokości żądanego wpisu. Sąd pierwszej instancji zasadnie powołał przepisy § 2 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia jako podstawę wyliczenia wysokości wpisu. Zgodnie bowiem z treścią zastosowanej normy prawnej wpis stały w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł.
Nadanie określonego w zarządzeniu rygoru było konsekwencją zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Sąd rozpatrując niniejsze zażalenie nie podziela argumentacji skarżącego co do braku jego zawinienia w toczącym się postępowaniu. Podnieść należy, iż kwestia oceny merytorycznej skargi oraz zasadności jej wniesienia do Sądu I instancji zostałaby poddana analizie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. dopiero po wniesieniu wpisu od złożonej skargi. Nie można zatem na tej podstawie wnioskować, jak uczynił to skarżący, że z powodu braku jego winy, to nie na nim spoczywa obowiązek uiszczenia wpisu od wniesionej skargi do sądu administracyjnego. Jak już bowiem wyżej wskazano należy mieć na uwadze treść dyspozycji art. 199 i art. 220 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.