Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 366/09 odmówił J. R. przywrócenia terminu do usunięcia braku skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie płatności z tytułu wpierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2008 rok.
Sąd wyjaśnił, że skarżący został wezwany do uzupełnienia braku skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Skarżący nadesłał pismo z żądaną informacją po upływie wskazanego terminu, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do usunięcia braku skargi. Stwierdził, że w korespondencji skierowanej do sądu nie podał numeru niniejszej sprawy, gdyż go przeoczył i było to jego własne zawinienie. Wniósł także, aby obie sprawy z jego udziałem odbyły się razem. Jako wartość sporu podał kwotę 500 zł.
Sąd uznał, że wyjaśnienia skarżącego nie uprawdopodobniają okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przeoczenia informacji zawartej w korespondencji, chociaż może się zdarzyć w życiu codziennym, nie można potraktować jako sytuacji spełniającej kryteria działania z zachowaniem najwyższej staranności, a uchybienia terminu jako niezawinionego. Prawdą jest, że skarżący wniósł skargi na dwie decyzje administracyjne i w tym samym czasie wzywany był do podjęcia różnych czynności w każdej ze spraw. W sprawie o sygn. akt I SA/Lu 365/09 czynności dokonał w terminie, ale dane podane w pismach w niej składanych nie zawierają informacji, które sugerowałyby, że dotyczą też sprawy niniejszej.
W zażaleniu J. R. stwierdził, że pouczenie Sądu nie było dla niego dostatecznie jasne. Nie jest prawnikiem i nie wiedział, jak powinien prawidłowo postąpić. Sytuacja materialna jego rodziny jest bardzo trudna i nie stać go było na opłacenie porady prawnej w tym zakresie. Wezwanie z dnia 3 lipca 2009 r. dotyczyło tylko sprawy o sygn. akt I SA/Lu 365/09 i nie wynikało z niego, że odnosi się również do sprawy o sygn. akt I SA/Lu 366/09. Z rozmowy telefonicznej z pracownikiem sekretariatu sądu dowiedział się, że została zarejestrowana tylko sprawa o sygn. akt I SA/Lu 365/09. stwierdził, że nie otrzymał żadnego wezwania do usunięcia braku skargi w sprawie I SA/Lu 366/09.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Przepis art. 87 § 2 p.p.s.a. nakłada z kolei na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Z powyższych regulacji wynika, że konieczną przesłanką przywrócenia terminu jest zaistnienie okoliczności uzasadniających brak winy strony w uchybieniu. W treści wniesionego zażalenia skarżący nie wskazał jednak żadnych argumentów, które przemawiałyby na jego korzyść. Jakkolwiek zrozumiałe jest, że przeoczenie informacji zawartej w korespondencji może mieć miejsce, to fakt ten nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Należy go uznać za przejaw braku należytej staranności strony w prowadzeniu swoich spraw, co wyklucza stwierdzenie braku winy w naruszeniu (por. B. Dauter w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" praca zbiorowa pod red. B. Dautera, Wyd. II, Wolters Kluwer Polska - Kantor Wydawniczy ZAKAMYCZE 2006, s. 210).
Z akt sprawy wynika, że w dniu 3 lipca 2009 r. skarżący odebrał wezwanie sądu wydane pod sygnaturą sprawy I SA/Lu 366/09 (k. 8 akt). Nieuzasadnione jest zatem twierdzenie skarżącego, że nie otrzymał wezwania do usunięcia braku skargi w niniejszej sprawie. W tej sytuacji niezrozumienie treści pouczenia nie stanowi argumentu przemawiającego za przywróceniem terminu do dokonania czynności procesowej przez stronę. Na marginesie należy wskazać, iż poza wszelką wątpliwością skarżący oświadczył, że uchybił terminowi ze swojej winy. Wykazał więc niekonsekwencję w uzasadnieniu wniosku, którego uwzględnienie zależy od wykazania braku winy w działaniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.