Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 437/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił skargę J. J. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w G. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że postanowieniem z dnia 13 maja 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 23 lipca 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 września 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 765 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu w dniu 20 października 2015 r., zatem termin do jego wykonania upłynął z dniem 27 października 2015 r. Tymczasem z notatki urzędowej z dnia 29 października 2015 r. wynikało, że skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zaskarżonym postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r., działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie skarga nie została należycie opłacona pomimo skutecznego doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu i z tej przyczyny podlegała odrzuceniu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł J. J., podnosząc, że jest osobą chorą, ponosi wydatki na leki, mieszkanie oraz żywność.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 194 § 1a p.p.s.a., który został wprowadzony przez art. 1 pkt 57 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej przepisy w brzmieniu nadanym m.in. przez art. 1 pkt 57 tej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W niniejszej sprawie prawidłowo zatem wniesiono zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 3 listopada 2015 r. o odrzuceniu skargi. Postanowienie to zostało bowiem wydane po wejściu w życie ustawy nowelizującej ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).
Jak wynika z akt sprawy, skarżący w terminie zakreślonym wezwaniem Sądu do uiszczenia wpisu od skargi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Spowodowało to, że termin do uiszczenia wpisu wyznaczony przez sąd w pierwotnym wezwaniu stracił aktualność. Jednak po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd pismem z dnia 1 października 2015 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 23 kwietnia 2014 r. o wpisie (zarządzenie o wpisie nie było przedmiotem zaskarżenia strony i stało się prawomocne), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 października 2015 r. W takiej sytuacji siedmiodniowy termin do uiszczenia opłaty zaczął biec od daty doręczenia nowego wezwania do uiszczenia opłaty, tj. od dnia 20 października 2015 r., a upłynął w dniu 27 października 2015 r. Skarżący nie uczynił zadość temu wezwaniu, natomiast w dniu 26 października 2015 r. złożył pismo, w którym poinformował, że nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego.
Należy podkreślić, że nawet jeśli uznać, że w piśmie z dnia 26 października 2015 r. skarżący ponownie wniósł o przyznanie prawa pomocy, co jednak wymagałoby sprecyzowania pisma przez skarżącego, to powyższe pozostaje bez znaczenia dla kwestii dopuszczalności nieopłaconej skargi. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do pierwotnego wniosku, nie wpływa bowiem na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 706/09 oraz z dnia 20 lipca 2011 r., II OSK 1380/11).
Tym samym należy przyjąć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieopłaconej.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.