Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2021 r., Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącej, adw. K. S. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem z dnia 19 maja 2021 r. oddalającego skargę S. Cz. na decyzję na decyzję Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] listopada 2020 r., w przedmiocie naruszenia przepisów przez przewoźnika lotniczego.
Pełnomocnik skarżącej, zażaleniem zaskarżył wymienione zarządzenie zarzucając mu naruszenie prawa procesowego, to jest art. 234 § 2 p.p.s.a. w zw. z treścią art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez ustalenie obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienia wyroku jedynie wobec obywatela, w sytuacji gdy jednostka administracji publicznej zwolniona jest z obowiązku ponoszenia takowej opłaty (wyrok z uzasadnieniem doręczany jest z urzędu).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem podniesiona w nim argumentacja nie znajduje oparcia w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie ze stanowiącym podstawę prawną zaskarżonego zarządzenia art. 234. § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Przepisów art. 220 p.p.s.a. nie stosuje się.
W przedmiotowej sprawie, w związku z zapadłym w dniu 19 maja 2021 r. wyrokiem oddalającym skargę S. Cz. na decyzję Prezesa Urzędu Lotniczego z dnia 19 listopada 2020 r., w przedmiocie naruszenia przepisów przez przewoźnika lotniczego, pełnomocnik skarżącej, stosownie do treści art. 141 § 2 p.p.s.a. mógł i zażądał wnioskiem z dnia 1 czerwca 2021 r., doręczenia powołanego wyroku wraz z jego uzasadnieniem (k: 53).
Wobec okoliczność, iż wniosek ten został złożony w terminie przewidzianym art. 141 § 2 p.p.s.a., skutkował on obowiązkiem doręczenia skarżącej – jej pełnomocnikowi – zapadłego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem.
Taki stan zobowiązywał natomiast Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie do wezwania wnioskodawcy do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, o której mowa w powołanym art. 234 § 2 p.p.s.a. w kwocie wynikającej z przepisu § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2019, poz.1090), co prawidłowo zostało uczynione.
Odnosząc się do stanowiska autora zażalenia o naruszeniu zasady równość wobec prawa zawartej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, "w sytuacji braku analogicznego obowiązku ze strony organu administracji publicznej", stwierdzić należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji wyłączającej niejako automatycznie, co zdaje się sugerować autor zażalenia, obowiązku ponoszenia kosztów sądowych przez organy administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych, a więc stosowanie do art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a. opłat sądowych obejmujących wpis i opłaty kancelaryjne, obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Wyjątek od tej zasady przewidziany został w Rozdziale 3, Oddziale 1 p.p.s.a. dotyczącym zwolnienia od kosztów, gdzie w przepisie art. 239 przewidziano enumeratywne przypadki zwolnienia z mocy ustawy.
Brak jest zatem podstaw do uznaniu, że konieczność uiszczenia przez stronę, której skargę oddalono opłaty kancelaryjnej za doręczenie jej wyroku wraz z jego uzasadnieniem jest naruszeniem zasady określonej w powołanym art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, w sytuacji gdy obowiązek ten dotyczy również organów zaś ustawa procesowa sądów administracyjny zawiera precyzyjny katalog podmiotów zwolnionych z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w zależność od przedmiotu sprawy objętej kontrolą sądów administracyjnych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznając zażalenie za niezasadne, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.