Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 maja 2016 r. oddalił skargę J. G. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Warszawie z [...] października 2014 r.
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu pierwszej instancji.
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziały Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 624 złote, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 lutego 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 281/15 odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że analiza oświadczenia skarżącego zawartego we wniosku formularza PPF oraz analiza przesłanych przez skarżącego dokumentów prowadzą do wniosku, że twierdzenia skarżącego są niepełne, nieprecyzyjne, wybiórcze, zaś sytuacja majątkowa skarżącego została przedstawiona w sposób, który powoduje uzasadnione wątpliwości co do rzetelności złożonych w tym zakresie oświadczeń. Sąd wskazał, że analizując przedstawione przez wnioskodawcę oświadczenia nie sposób dokonać rzetelnej oceny możliwości ponoszenia przez skarżącego kosztów postępowania sądowego. Oświadczeniami o przedstawionej treści skarżący uniemożliwił porównanie wysokości kosztów związanych z postępowaniem sądowoadministracyjnym i jego możliwościami płatniczych.
J. G. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji, wnosząc o jego uchylenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Sprawa z wniosku J. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w niniejszym postępowaniu została już prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2015 r. sygn. akt II GZ 595/15, którym oddalono zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 sierpnia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 281/15 odmawiając przyznania skarżącemu prawa pomocy.
Z uzasadnienia wspomnianego postanowienia wynika, że wówczas powodem odmowy przyznania prawa pomocy był brak wykazania przez skarżącego jego rzeczywistej sytuacji materialnej i zdolności do ponoszenia kosztów postępowania. NSA uznał oświadczenia złożone wraz z wnioskiem za uniemożliwiające zidentyfikowanie źródła i wysokości dochodów skarżącego. Były one nie tylko niepełne i nierzetelne, ale świadczyły o ukrywaniu rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej, nie stanowiąc tym samym właściwej podstawy dla oceny zdolności płatniczych wnioskodawcy.
Wskazane wyżej prawomocne postanowienie Sądu należy do postanowień niekończących postępowania w sprawie, które mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne (art. 165 p.p.s.a.). Bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może jednak uchylić lub zmienić takiego postanowienia. Przez zmianę okoliczności sprawy należy przy tym rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają korektę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia wydanego w zakresie prawa pomocy zmiana okoliczności sprawy musi być oceniana w kontekście przesłanek, które legły u podstaw postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy.
Postępowanie dotyczące złożonego przez skarżącego ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności faktyczne bądź prawne, które były podstawą odmowy przyznania prawa pomocy w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego zażalenie J. G., dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny ocena jego sytuacji jest prawidłowa i nie została skutecznie podważona, ponieważ wnioskodawca w dalszym ciągu nie ujawnił źródeł swoich dochodów. J. G. konsekwentnie odmawiając wyjawienia źródeł dochodów uniemożliwił Sądowi zbadanie czy rzeczywiście uległy zmianie okoliczności i obecnie nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji