Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. odrzucił skargę D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W motywach Sąd I instancji wskazał, że wymieniona decyzja SKO doręczona została skarżącej w dniu 24 października 2016 r., wobec czego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 23 listopada 2016 r.
D. C. skargę wniosła w dniu 24 listopada 2016 r., wobec czego Sąd uznał, iż została ona wniesiona z uchybienie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Zażaleniem D. C. zaskarżyła postanowienie Sądu I instancji podnosząc, że "należy liczyć do przodu każdy dzień i trzydzieści dni wypada równo 24 listopada 2016 r.", wobec czego pismo (skargę) złożyła w SKO w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie.
Zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a. termin oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2. Stosownie do art. 111 § 1 kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, zaś zgodnie z § 2 tego przepisu jeśli początkiem terminu oznaczonego w dnia jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
Powyższe oznacza, że jak trafnie zauważyła skarżąca w zażaleniu początek biegu terminu zależnego od zdarzenia implikującego jego bieg liczy się niejako "do przodu". Innymi słowy początek biegu terminu rozpoczyna się w dniu kolejnym po zdarzeniu które powoduje bieg określonego dla danej czynności terminu.
W przedmiotowej sprawie termin rozpoczął swój bieg od dnia 25 października 2016 r., który to był pierwszym dniem po zdarzeniu otwierającym skuteczny termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., doręczoną skarżącej w dniu 24 października 2016 r. (data zdarzenia w rozumieniu powołanych powyżej przepisów). Jak trafnie ustalił Sąd I instancji, liczony od powołanej wyżej daty, trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie SKO upływał z dniem 23 listopada 2016 r., w którym to dniu skarżąca mogła jeszcze skutecznie wnieś skargę. Jej złożenie w dniu następnym, tj. 24 listopada 2016 r., oznaczało, że strona uchybiła terminowi do dokonania tej czynności. Złożyła, bowiem skargę już po wygaśnięciu terminu określonego w powołanym art. 53 § 1 p.p.s.a., co z kolei obligowało Sąd I instancji do zastosowania art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. i odrzucenia skargi jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.