Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. po rozpoznaniu wniosku M. J. o przywrócenie terminu do wniesienia przez nią skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 marca 2010 r. nr [...] przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowieniem z dnia 29 lipca 2010 r. - odrzucił wniosek.
W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż złożony wraz ze skargą w dniu w dniu 1 czerwca 2010 r. wniosek "o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 marca 2010 r./.../" - potraktowany jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi -skarżąca uzasadniła tym, iż od 20 marca do 25 marca 2010 r. była obłożnie chora i nie mogła opuszczać domu, a o fakcie wydania zaskarżonej decyzji dowiedziała się w dniu 25 maja 2010 r. kiedy to otrzymała od organu pismo, stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącej o wydanie kopii akt.
WSA ustalił w oparciu o akta sprawy, że zaskarżona decyzja z dnia 17 marca 2010 r. została nadana na adres skarżącej w dniu 19 marca 2010 r. Przesyłka - dwukrotnie awizowana w dniach 22 marca 2010 r. i 29 marca 2010 r. - wróciła do organu z adnotacją "nie podjęto w terminie".
Odrzucając wniosek WSA w W. wskazał, iż dniem w którym rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest dzień 7 kwietnia 2010 r., jako dzień następny po dniu 6 kwietnia 2010 r., w którym to dniu upłynął termin do odbioru przez skarżącą awizowanej przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję, a zgodnie z art. 44 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego przyjmuje się, że w tym dniu skarżąca ją otrzymała. Dlatego też złożenie przez skarżącą w dniu 1 czerwca 2010 r., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu do wniesienia tegoż wniosku, co - stosownie do treści art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a. - uzasadniało odrzucenie wniosku.
Powyższe postanowienie M. J. zaskarżyła zażaleniem zarzucając mu naruszenie:
- - art. 88 p.p.s.a. w związku z art. 87 p.p.s.a. polegającym na błędnym przyjęciu, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi po upływie siedmiodniowego terminu do wniesienia w/w wniosku,
- - art. 44 k.p.a. poprzez przyjęcie, że decyzja GITD została doręczona skarżącej w dniu 6 kwietnia 2010 roku.
Mając powyższe na uwadze wniosła o:
- - uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania,
- - zasądzenie od Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu zażalenia podtrzymała twierdzenie, iż o decyzji dowiedziała się dopiero w dniu 25 maja 2010 r. i dlatego skarga oraz wniosek o przywrócenie terminu złożone w dniu 1 czerwca 2010 r. są w terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Należy wskazać, że zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Przede wszystkim należy zauważyć, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy strona skarżąca zachowała, wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. 7-dniowy termin liczony od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji błędnie przyjął, iż dniem w którym rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi był dzień 7 kwietnia 2010 r., jako dzień następny po dniu 6 kwietnia 2010 r., w którym to dniu upłynął termin do odbioru przez skarżącą awizowanej przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję.
Ponieważ skarżącej "zastępczo" doręczono decyzję 6 kwietnia 2010 r. (art. 44 § 4 k.p.a.) tzn. że z dniem 7 kwietnia 2010 r. rozpoczął bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Skoro zaś akta sprawy wskazują, że faktycznie o wydanej decyzji skarżąca dowiedziała się w dniu 25 maja 2010 r. to przyjąć należy, iż termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi zaczął biec z dniem 26 maja 2010 r. i upływał 1 czerwca 2010 r.
W tym stanie rzeczy przedmiotowy wniosek złożony został w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 p.p.s.a. – co uzasadnia uwzględnienie zażalenia.
Wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem niniejszego postępowania była wyłącznie kwestia rozpatrzenia zażalenia na odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Tym samym oceny czy zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu dokona Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. rozpoznając merytorycznie wniosek.
Dodać też należy, że zgłoszony w zażaleniu wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania nie ma podstaw prawnych. Znajdujące zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. przewidują bowiem jedynie zwrot kosztów postępowania kasacyjnego i wiążą zwrot kosztów tego postępowania z wyrokiem sądu pierwszej instancji uwzględniającym lub oddalającym skargę.
Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 § i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.