Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt VIII SA/Wa 229/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił wniosek G. P. do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r., nr[...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności dla gospodarstwa niskotowarowego.
Przedstawiając motywy rozstrzygnięcia Sąd I instancji podał, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 17 maja 2010 r., zatem od tej daty rozpoczął bieg siedmiodniowy termin, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) i upłynął on w dniu 24 maja 2010 r. Tymczasem skarżąca przedmiotowy wniosek złożyła w dniu 2 lipca 2010 r., tj. po upływie terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu w niedopełnieniu czynności. Z tego względów wniosek skarżącej jako spóźniony Sąd odrzucił na podstawie art. 88 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła G. P., wskazując iż wnioskodawczyni nie ponosiła żadnej winy w uchybieniu terminu. Zdaniem strony Sąd nie ustosunkował się do zarzutu, iż to opieszałość pracownika Sądu spowodowała przekroczenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.).
Z treści wymienionych przepisów wynika, że warunkiem dopuszczalności wniosku jest jego wniesienie w ustawowym terminie. Skarżąca w rozpoznawanej sprawie składając wniosek w dniu 2 lipca 2010 r. uchybił wskazanemu siedmiodniowemu terminowi, stąd też nie można w sposób uzasadniony stawiać Sądowi I instancji zarzutu, że odrzucenie spóźnionego wniosku skarżącej było wadliwe. Sąd I instancji prawidłowo bowiem przyjął, iż dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi był dzień 17 maja 2010 r., w którym zostało doręczone skarżącej postanowienie o odrzuceniu skargi. W konsekwencji Sąd I instancji trafnie ustalił, iż siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upływał 24 maja 2010 roku.
Wobec odrzucenia wniosku jako spóźnionego nie istniała potrzeba badania, czy uchybienie terminowi do złożenia skargi nastąpiło z przyczyn zawinionych przez skarżącą. Istnienie podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu jest rozważane przez Sąd tylko wtedy, gdy wniosek złożono w terminie i jest on dopuszczalny. Dlatego też argumenty wskazane w zażaleniu należało uznać za bezzasadne i nie mogące wywołać skutku w postaci uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.