Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 czerwca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1364/04 odrzucił zażalenie "[...]" Spółki z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2005 r. oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 20 maja 2004 r. Nr 15/2004 w przedmiocie nakazu wycofania produktu z obrotu.
W uzasadnieniu Sąd podał, że zażalenie na postanowienie z dnia 22 lutego 2005 r. wniósł skarżący reprezentowany przez radcę prawnego. Pełnomocnik uiścił wpis od zażalenia poprzez naklejenie na zażaleniu znaków opłaty sądowej w wysokości 100 złotych.
Stosownie do art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy lub na rachunek bankowy właściwego sądu administracyjnego. Z kolei zgodnie z art. 221 p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W związku z tym WSA w Warszawie uznał, że opłata od powyższego zażalenia nie została należycie uiszczona.
W zażaleniu na to postanowienie spółka stwierdziła, że art. 219 § 2 p.p.s.a. nie wyklucza wnoszenia opłaty sądowej znaczkami sądowymi. Zdaniem skarżącej uiszczenie opłaty znaczkami sądowymi jest tożsame z pojęciem uiszczenia opłaty "gotówką do kasy sądu". Dla strony lub jej pełnomocnika, zamieszkałych w Szczecinie, podróż do Warszawy celem uiszczenia wpisu w kasie sądu byłaby nieekonomiczna. Ponadto stronie nie był znany rachunek bankowy sądu, na który miała być uiszczona opłata, a żadna korespondencja z Sądu nie zawierała wskazania właściwego rachunku bankowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Art. 219 § 2 p.p.s.a. przewiduje jedynie dwie formy uiszczenia opłaty sądowej – gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, będąc autonomiczną regulacją postępowania sądowoadministracyjnego, nie przewiduje możliwości uiszczenia należnej opłaty sądowej w innej formie niż wymienione w powołanym przepisie.
Za bezzasadne należy uznać stanowisko skarżącej, że uiszczenie opłaty znakami sądowymi jest tożsame z uiszczeniem opłaty "gotówką do kasy sądu". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, z uwagi na nie budzącą wątpliwości treść przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. nie można uznać, że opłacenie pisma wnoszonego do sądu w znakach opłaty sądowej odpowiada spełnieniu obowiązku należytego opłacenia pisma gotówką do kasy sądu.
Argumentacja strony skarżącej, powołująca się na nieznajomość numeru konta rachunku bankowego sądu jest chybiona już choćby z tego względu, iż pismem przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2004 r. strona została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego z pouczeniem, że opłatę tę należy wnieść do kasy WSA w Warszawie lub na podany w wezwaniu numer konta bankowego.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.
m.s.