Uzasadnienie
WSA w Warszawie zaskarżonym postanowieniem z dnia z dnia 11 grudnia 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 2443/05 na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odrzucił zażalenie M. S. na postanowienie tego Sądu z dnia 19 lipca 2006 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 27 kwietnia 2006 r., którym Sąd ten uwzględnił skargę M. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 14 października 2005 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy refundacji kosztów zakupu sprzętu medycznego i wykonania badań.
W uzasadnieniu postanowienia WSA stwierdził, że postanowienie z dnia 19 lipca 2006 r. z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu 12 września 2006 r. (k. 181 akt sądowych), wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia zażalenia do NSA (k. 180 akt sądowych) i wtedy rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do jego wniesienia. Z uwagi na to, że zażalenie zostało wniesione przez skarżącego w dniu 4 sierpnia 2006 r. (k. 171 akt sądowych) Sąd uznał, że w tej dacie nie rozpoczął jeszcze biegu termin określony w art. 194 § 2 p.p.s.a. do złożenia zażalenia i odrzucił ten środek odwoławczy, jako niedopuszczalny z innych przyczyn.
W zażaleniu na powyższe postanowienie do NSA M. S. wniósł o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że zażalenie - które zostało odrzucone - złożył w dniu 4 sierpnia 2006 r. z uwagi na to, że otrzymał nadane w dniu 28 lipca 2006 r. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 19 lipca 2006 r. wraz z pouczeniem. Stwierdził, że otrzymał ponownie to samo postanowienie nadane w dniu 7 września 2006 r., oraz że w dniu 12 września 2006 r. wystąpił o przyznanie prawa pomocy, gdyż zdawał sobie sprawę, że sporządzone osobiście zażalenie z dnia 3 sierpnia 2006 r. nie zostanie przez Sąd rozpoznane. Wniósł ponadto o zwolnienie od wpisu od zażalenia, gdyż na jego uiszczenie nie pozwala mu obecna sytuacja materialna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podkreślić, że zakres kontroli zaskarżonego postanowienia ograniczony jest do oceny jego zgodności z prawem. W niniejszej sprawie podstawą rozstrzygnięcia było uznanie Sądu I instancji, że zażalenie z dnia 3 sierpnia 2006 r. na postanowienie tego Sądu z dnia 19 lipca 2006 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, wraz z pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia, skarżący złożył przed datą prawidłowego doręczenia mu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, co w ocenie Sądu nastąpiło w dniu 12 września 2006 r. Złożenie przez skarżącego zażalenia w dniu 4 sierpnia 2006 r. skutkowało jego odrzuceniem, bowiem w ocenie Sądu I instancji w tej dacie nie rozpoczął jeszcze biegu termin określony w przepisie art. 194 § 2 p.p.s.a.
To stanowisko Sądu I instancji nie jest zasadne. Jak wynika z zażalenia, skarżący otrzymał postanowienie Sądu z 19 lipca 2006 r., doręczone mu 31 lipca 2006 r. (postanowienie odebrała dla niego Pani K. P.). Skoro skarżący nie kwestionuje, iż w tej dacie otrzymał powyższe postanowienie, to nie można zasadnie przyjąć, że dopiero ponowne doręczenie mu postanowienia w dniu 12 września rozpoczyna bieg siedmiodniowego terminu do złożenia zażalenia. Zażalenie z dnia 3 sierpnia 2006 r. zostało sporządzone przez skarżącego osobiście, mimo prawidłowego pouczenia o treści art. 194 § 4 p.p.s.a., to jest o obowiązku sporządzenia go przez podmioty wymienione w tym przepisie. W związku z tym zażalenie to z tego powodu podlegało odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną (zgodnie z treścią art. 197 § 2 p.p.s.a. również zażalenie), jeżeli nie ma usprawiedliwionych podstaw albo jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, NSA doszedł do przekonania, że rozstrzygnięcie WSA z dnia 11 grudnia 2006 r. mimo wskazania na inną przyczynę jego podjęcia odpowiada prawu, a zażalenie z dnia 20 grudnia 2006 r. nie mogło zostać uwzględnione, gdyż nie miało usprawiedliwionych podstaw i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.