Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. zarządzeniem z 11 czerwca 2012 r., sygn. akt III SAB/Wr 11/12, wezwał S. D. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od jego skargi z 11 maja 2012 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. S. D. zażaleniem z 9 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego) wniósł o uchylenie powyższego zarządzenia argumentując, że wpis od wniesionej skargi powinno uiścić SKO, ponieważ to Kolegium nie rozpatrzyło sprawy w terminie i wyjaśnił, że skargę do sądu wniósł na przewlekłość postępowania "i na naruszenie procedur k.p.a.".
SKO w W. w odpowiedzi na zażalenie wniosło o jego oddalenie. Zdaniem SKO strona skarżąca jest prawnie zobowiązana do poniesienia kosztów sądowych związanych ze złożoną skargą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadą jest, że strony postępowania przed sądem administracyjnym ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270) dalej: p.p.s.a.
Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do § 3 tego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Oznacza to, że skarżący wnosi opłatę sądową niezależnie od swych racji. W przeciwnym razie jego skarga zostanie odrzucona.
Od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Pismem, o którym mowa (§ 2 art. 230 p.p.s.a.) jest m.in. skarga taka, jaką S. D. wniósł 11 maja 2012 r.
Wysokość oraz zasady pobierania wpisu określiła Rada Ministrów w drodze rozporządzenia (art. 233 p.p.s.a.) z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). Aby koszty zostały zwrócone strona musi wystąpić z wnioskiem o zwrot kosztów. Wtedy sąd rozstrzyga o kosztach w orzeczeniu uwzględniającym skargę. Strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów (art. 209 i 210 § 1 zdanie 1 p.p.s.a.).
W przepisie art. 239 pkt 1-4 p.p.s.a. ustawodawca szczegółowo wymienia przypadki zwolnienia z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w określonych rodzajach spraw (sprawa skarżącego do nich nie należy). Wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów jest przyznanie stronie prawa pomocy (art. 243 i nast. p.p.s.a.). Z akt sprawy wynika, że skarżącemu nie przyznano prawa pomocy, a więc nie jest on zwolniony z obowiązku uiszczenia kosztów.
Należy w tym miejscu zważyć, że zgodnie z powołanymi przepisami i stanem sprawy obowiązek poniesienia kosztów po stronie skarżącego istnieje. Zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA we W. było zgodne z prawem, a zażalenie kwestionujące obowiązek zapłaty kosztów jest niezasadne i podlega oddaleniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.