Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 286/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. oddalił skargę I.R. i K.R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] stycznia 2013 r. odmawiające uzgodnienia projektu decyzji w przedmiocie koncesji na wydobywanie kopalin.
Pismem z dnia 9 grudnia 2013 r. skarżący złożyli wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 4 grudnia 2013 r. Wniosek taki, odrębnym pismem złożył również uczestniczka postępowania – M.G. Odpis wyroku został doręczony skarżącym oraz uczestniczce M.G.
Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2014 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wezwał skarżących I.R. i K.R. oraz uczestniczkę M.G. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, pod rygorem egzekucyjnego ściągnięcia tej opłaty. W wykonaniu tego zarządzenia każda osoba wymieniona w zarządzeniu została wezwana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania.
Zażalenia na powyższe zarządzenie wnieśli I.R. i K.R. oraz M.G. Domagali się uchylenia zarządzenia zarzucając mu naruszenie art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.), albowiem wniosek o doręczenie wyroku z dnia 3 grudnia 2013 r. był składany wspólnie przez stronę skarżącą. Wnoszący zażalenie wskazali, że uprawnienia i obowiązki w tej sprawie są wspólne, a opłata winna być ponoszona solidarnie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.
W art. 214 § 2 p.p.s.a. uregulowano przypadek opłacania pisma, wnoszonego przez kilka osób, w sytuacji gdy w sprawie występuje kilka podmiotów w charakterze skarżącego (art. 51 p.p.s.a.). Osoby, których uprawnienia lub obowiązki są wspólne, wnosząc jedno pismo, uiszczają jedną opłatę. Natomiast, jeżeli te osoby, mają odrębne uprawnienia lub obowiązki, wniesienie przez kilka osób jednego pisma powoduje konieczność uiszczenia opłaty przez każdą z tych osób oddzielnie w zależności od indywidualnego uprawnienia lub obowiązku. W takiej sytuacji wezwanie do uiszczenia opłaty, należy wysłać do każdej z tych osób. Wynikająca z art. 214 § 2 p.p.s.a. zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki zawiązane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe z obowiązku uiszczenia opłaty.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy przede wszystkim należy wskazać, że w przypadku M.G., art. 214 § 2 p.p.s.a. nie miał zastosowania, gdyż złożyła ona wniosek o sporządzenie uzasadniania wyroku oddzielnym pismem, a przepis ten, jak to zostało powyżej podkreślone, ma zastosowanie w przypadku jednego pisma wnoszonego przez kilka osób.
Ponadto należy stwierdzić, że wnoszącym o udzielenie koncesji na wydobycie kopalin ze złoża kruszywa naturalnego "W." zlokalizowanego w miejscowości W., gmina B., obejmującego działki o nr ewidencyjnych: 427, 429 i 433/2 jest K.R. prowadzący działalność gospodarczą pn. "[...]".
Jak natomiast wynika z akt administracyjnych, I.R. oraz M.G. są współwłaścicielkami oraz właścicielkami działek zlokalizowanych na obszarze zamierzonego wydobycia kopalin. W związku z tym należy uznać, że art. 214 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. nie będzie miał zastosowania, i z tej przyczyny, że każda ze skarżących osób reprezentuje w sprawie własne uprawnienie chronione konkretnym przepisem prawa materialnego. W przypadku K.R., prowadzącego działalność gospodarczą, jest to uzyskanie koncesji na wydobywanie kopalin, a w przypadku I.R. oraz M.G. ochrona praw związanych ze współwłasnością lub własnością nieruchomości. Nie można zatem mówić o współuczestnictwie materialnym, bowiem każdy z wnoszących o sporządzenie uzasadnienia wyroku ma własny, niezależny od pozostałych interes prawny, który chce zrealizować w postępowaniu.
Zatem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji, zasadnie wezwał osobno, K.R., I.R. i M.G. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenia.