Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w O., po ponownym rozpoznaniu sprawy, postanowieniem z 20 marca 2012 r., sygn. akt I SA/Ol 549/10, odrzucił wniosek R. K. o ponowne nadanie biegu wnioskowi o wyłączenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. od orzekania w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że ostateczne rozstrzygnięcia wniosku R. K. o wyłączenie zarówno całego Sądu, jak również kilku wskazanych z imienia i nazwiska sędziów oraz referendarzy sądowych podjął Naczelny Sąd Administracyjny wydając 18 lutego 2011 r. dwa postanowienia o sygn. akt II GZ 67/11 (odnośnie wyłączenia całego Sądu) i o sygn. akt II GZ 68/11 (odnośnie wyłączenia poszczególnych sędziów i referendarzy), oddalających kolejno: zażalenie na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie całego Sądu i postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie poszczególnych sędziów oraz referendarzy.
W ocenie Sądu I instancji R. K. pismem z 8 sierpnia 2011 r. zażądał ponownego nadania biegu wnioskowi prawomocnie rozstrzygniętemu, co spowodowało niedopuszczalność wniosku i w konsekwencji jego odrzucenie.
R. K. w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu wniosku o ponowne nadanie biegu wnioskowi o wyłączenie Sądu, sędziów i referendarzy zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego, prawa administracyjnego i karnego, które miało wpływ na treść podjętego orzeczenia oraz nieuwzględnienie przez Sąd wniosku o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Skarżący wskazał, że żaden z sądów rozpoznających jego pierwotny wniosek o wyłączenie Sądu, poszczególnych sędziów i referendarzy nie rozpoznał zawartego tam wniosku o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Należy stwierdzić, że orzeczenie NSA jest prawomocne w dniu wydania. Prawomocność orzeczenia oznacza, że nie podlega ono zaskarżeniu. Skoro tak, to Sąd I instancji prawidłowo orzekł o niedopuszczalności wniosku z 8 sierpnia 2011 r., gdyż zawierał żądanie "ponownego nadania biegu wnioskowi z 8 listopada 2010 r.", który to wniosek był już prawomocnie rozpoznany przez NSA.
Na marginesie można zaznaczyć, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270) dalej: p.p.s.a. nie przewidują instytucji przekazania właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego innemu równorzędnemu sądowi administracyjnemu na wniosek strony postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.