Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lipca 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. odmówił M. W. wstrzymania wykonania objętej jego skargą decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2018 r., w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Sąd I instancji wskazał, że we wniesionej przez M. W. skardze na wymienioną decyzję zawarł on wniosek o wstrzymanie wykonania tego aktu argumentując, iż zachodzi przesłanka wyrządzenia znacznej szkody na skutek wykonania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny przywołując art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że skarżący ograniczył się w ramach swojego wniosku wyłącznie do wskazania przesłanek powołanego przepisu. Brak uzasadnienia wniosku nie pozwalał Sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji mogło wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne od odwrócenia skutki.
Powyższe skutkowało odmową udzielenia stronie skarżącej ochrony tymczasowej.
M. W. zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 61 k.p.a. w zw. z art. 61 § 1 i 3 p.p.s.a., polegające na uznaniu, że nie zachodzi podstawa do wstrzymania wykonalności wydanej decyzji podczas gdy proces sądowy jeszcze się nie zakończył, strona uważa, że kara administracyjna została nałożono niezasadnie a wykonanie obecnej decyzji może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż skarżący w dniu 11 czerwca 2018 wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. do WSA dlatego też Dyrektor wydając ww. postanowienie uczynił to przedwcześnie nie czekając na wyrok Sądu Administracyjnego.
Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienie poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia ewentualnie o przekazanie spraw do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie zostało oparte o usprawiedliwione podstawy.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd, przed którym toczy się postępowanie kontrolujące akt lub czynność organu administracji publicznej jest uprawniony do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli w stosunku do strony – wnioskodawcy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem zastosowania w stosunku do wnioskodawcy ochrony tymczasowej wynikającej z powołanego przepisu jest wykazanie przez stronę, że w związku z wykonaniem decyzji lub aktu administracji publicznej zachodzić będzie niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody bądź jej wykonanie spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skoro zaś sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt tej sprawy, rację przyznać należy Sądowi I instancji, że wniosek skarżącego z uwagi na brak uzasadnienia żądania wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2018 r., nie pozwalał na ocenę, czy w stosunku do skarżącego wykonanie powołanej decyzji spowoduje wystąpienie jednej bądź obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., warunkujących zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej.
Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, zweryfikowanie wniosku odbywa się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, składnikach majątku oraz ponoszonych wydatkach. Zauważyć przy tym należy, że ocena wymienionych informacji ma kluczowe znaczenie w sytuacji gdy przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania aktu jest decyzji nakładająca na jaj adresata zobowiązanie (należność) pieniężną.
Wniosek strony, co już podkreślono, pozbawiony był jakiegokolwiek uzasadnienia zmierzającego do uprawdopodobnienie lub wykazania, że wykonanie objętej skargą decyzji mieć będzie niekorzystny wpływ dla skarżącego, przede wszystkim zaś może spowodować po jego stronie wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Zauważyć należy, że strona opisanego braku wniosku nie starała się usunąć w zażaleniu, którego motywy co do zasady sprowadzały się do polemiki z ustaleniami organów ległych u podstaw nałożenia kary, a która będzie przedmiotem oceny sądu w postępowaniu głównym, podczas rozpatrywania skargi na decyzję z dnia 14 maja 2018 r.. Jedynym fragmentem odwołującym się do przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., było argumentacja, że "Jeżeli dojdzie do wykonania postanowienia to może dojść do znacznego uszczuplenia majątku i powstanie szkody z trudnymi do odwrócenia skutkami.". Argumentacja ta, jest z przyczyn już opisanych, również niewystarczająca.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.