Uzasadnienie
I
Pismem z dnia 23 sierpnia 2023 r. A. K. (dalej jako: "skarżący") wniósł o wyłączenie sędziego NSA Zbigniewa Czarnika na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). w sprawie z zażalenia skarżącego na zarządzenie Asesora Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2023 r. sygn. akt VI SAB/Wa 5/23 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi na bezczynność Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie przyłączenia do sieci elektroenergetycznej.
Uzasadniając wniosek o wyłączenie skarżący wskazał m.in., że ww. sędzia nie działa w oparciu o prawo, a jedynie w oparciu o pogląd innego uczestnika, co stanowi jaskrawy przejaw stronniczości, bo fakty znane z urzędu bierze za wątpliwość.
Sędzia, którego dotyczył wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy złożył w formie pisemnej wyjaśnienia, o jakich mowa w art. 22 § 2 p.p.s.a. W oświadczeniu z dnia 30 sierpnia 2023 r. sędzia NSA Zbigniew Czarnik stwierdził, że nie zachodzą żadne okoliczności wskazane w art. 19 p.p.s.a, które mogłyby stanowić przeszkodę do orzekania w sprawie, której stroną jest skarżący.
II
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego NSA Zbigniewa Czarnika podlega oddaleniu.
Podstawowym celem instytucji wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa (art. 18 § 1 i 3 p.p.s.a.), jak i na wniosek strony (art. 19 p.p.s.a.) jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego i eliminacja wpływu, jaki może wywierać występowanie pewnej kategorii powiązań (osobistych, ekonomicznych, służbowych itp.) na orzekanie w postępowaniu sądowym (zob. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt SK 53/04, OTK-A z 2005 r., nr 11, poz. 134).
Z treści wniosku wynika, że podstawy do wyłączenia wskazanego sędziego od orzekania w sprawie strona upatruje w zaistnieniu okoliczności, o której mowa w art. 19 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
Za okoliczność określoną w cytowanym przepisie strona uznaje fakt, że sędzia, którego dotyczy wniosek o wyłączenie nie działa w oparciu o prawo, a jedynie w oparciu o pogląd innego uczestnika, co stanowi jaskrawy przejaw stronniczości, bo fakty znane z urzędu bierze za wątpliwość.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazywane przez skarżącego okoliczności nie stanowią żadnej z określonych w art. 18 § 1 i 3 oraz art. 19 p.p.s.a. przesłanek wyłączenia sędziego od orzekania w tej sprawie. Przesłanki wyłączenia sędziego nie może stanowić przede wszystkim opisana powyżej okoliczność.
Z akt przedmiotowej sprawy nie wynika, aby w przypadku wnioskowanego do wyłączenia sędziego zachodziła którakolwiek z okoliczności określonych w powołanych przepisach. Wątpliwość co do bezstronności sędziego musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt II OZ 86/12).
Istnieniu takich okoliczności zaprzeczył również sam sędzia w pisemnych wyjaśnieniach złożonych na podstawie art. 22 § 2 p.p.s.a. Tego rodzaju okoliczności nie dostrzega również Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym przedmiotowy wniosek o wyłączenie sędziego.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego jest bezzasadny, co musiało skutkować oddaleniem tegoż wniosku na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a.