Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 lutego 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1428/18 na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę A.B. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek.
W uzasadnieniu postanowienia WSA stwierdził, że w skardze skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 6 grudnia 2018 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia rzecznika patentowego. Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi w kwocie 1000 złotych, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone skarżącemu 31 stycznia 2019 r. Z uwagi na to, że wpis nie został uiszczony (według stanu na dzień 21 lutego 2019 r.), skarga podlegała odrzuceniu.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący domagał się zwolnienia go z kosztów postępowania toczącego się przed sądem administracyjnym oraz przyznania zadośćuczynienia za poniesione straty wynikłe z nieprawidłowej pracy Urzędu Patentowego RP. W uzasadnieniu zażalenia skarżący przedstawił argumenty przemawiające za zasadnością jego skargi na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia 7 czerwca 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne.
Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
W rozpoznawanej sprawie skarżący był zatem zobligowany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, przy czym z obowiązku tego nie został zwolniony na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego mu prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Po negatywnym rozpatrzeniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy Przewodniczący prawidłowo wezwał więc skarżącego (zarządzenie z 15 stycznia 2019 r.) do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 1000 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wspomniane zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 stycznia 2019 r. Mimo tego, skarżący nie uiścił wpisu od skargi.
W takiej sytuacji WSA prawidłowo uznał, że w sprawie należy zastosować art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.