Uzasadnienie
Zarządzeniem z 8 czerwca 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2370/20, Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał P.P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] sierpnia 2020 r., w kwocie 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej "rozporządzenie RM"). Sędzia wskazał, że ww. kwotę należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od dnia otrzymania odpisu zarządzenia o wezwaniu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył P.P. (dalej "skarżący"), wnosząc o jego uchylenie i zakończenie sprawy na tym etapie bez karania.
Wskazał, że został "ukarany" już za bałagan, jaki stworzyli urzędnicy. Chodzi o zwrot licencji, która trafiła do urzędu przed wysłaniem listu z informacją o karze. Jest bezrobotnym pięćdziesięciodwulatkiem, który ze względów zdrowotnych nie może wydawać pieniędzy bez potrzeby na takie sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Art. 220 § 3 p.p.s.a. wprowadza inny rygor nieuiszczenia wpisu od m.in. skargi pomimo wezwania, tj. odrzucenie tego środka zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu, bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość.
W ocenie NSA, w zaskarżonym zarządzeniu zasadnie przyjęto, że skarga na decyzję SKO w Warszawie z [...] sierpnia 2020 r. podlega wpisowi stosunkowemu określonemu w § 1 pkt 1 rozporządzenia. Na mocy zaskarżonej decyzji utrzymano bowiem w mocy decyzję Prezydenta m.st. Warszawy o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 1000 zł. Kwota ta stanowi więc wartość przedmiotu zaskarżenia, zgodnie z art. 216 p.p.s.a. Prawidłowo również określono wysokość żądanego wpisu na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia –100 zł, czyli najniższą kwotę wpisu od skargi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Podkreślenia wymaga, że żądanie uiszczenia wpisu sądowego nie jest formą "karania" skarżącego, lecz jego obowiązkiem wynikającym z przepisów prawa, a będącym konsekwencją wniesienia skargi na decyzję SKO w Warszawie. Na obecnym etapie Sąd nie mógł odstąpić od wezwania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, niezależnie od jego wieku, zatrudnienia czy stanu zdrowia.
Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania – ani na mocy ustawy (art. 239 i następne p.p.s.a.), ani postanowienia sądu w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy był bowiem przedmiotem rozpoznania referendarza sądowego w WSA w Warszawie, który odmówił przyznania prawa pomocy.
Z tej przyczyny Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.