Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Łodzi (dalej: WSA, sąd pierwszej instancji) postanowieniem z 28 kwietnia 2023 r., sygn. akt III SA/Łd 823/22, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2023 r. poz. 259, dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę P. Sp. z o. o. w D. (dalej: spółka, skarżąca) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 31 sierpnia 2022 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 6 grudnia 2022 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uzupełnienia braków fiskalnych wniesionej skargi poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 450 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 17 marca 2023 r., sygn. akt III SPP/Łd 2/23, sąd pierwszej instancji utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z 6 lutego 2023 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy.
W związku z tym zarządzeniem z 22 marca 2023 r. Przewodniczący Wydziału ponownie wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało odebrane przez skarżącą 11 kwietnia 2023 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął 18 kwietnia 2023 r. Pomimo prawidłowego wezwania skarżąca nie uiściła w zakreślonym terminie wpisu od skargi, co obligowało sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi.
W ocenie WSA na takie rozstrzygnięcie nie mogła mieć wpływu okoliczność złożenia przez skarżącą w dniu 18 kwietnia 2023 r. kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet złożony w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o "uchylenie zaskarżonego postanowienia, a co za tym idzie uchylenie decyzji i umorzenie postępowania". W odpowiedzi na wezwanie sądu do uzupełniania zażalenia przez podanie zwięzłego uzasadnienia, zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., skarżąca wskazała, że "wymierzona kara jest niezgodna z przepisami, spółka nie popełniła wykroczenia i nie powinna zostać wydana decyzja".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA), kontrolowane postanowienie jest zgodne z prawem, a oceny tej nie podważają zarzuty i twierdzenia podniesione w zażaleniu.
Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Brak wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie w ustawowym terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Niezastosowanie się do wezwania obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., który przewiduje, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skarżąca wniosła o zwolnienie jej z kosztów sądowych. W związku z prawomocnym oddaleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej, która pomimo tego nie uiściła wpisu.
Powyższych okoliczności skarżąca nie kwestionuje. Wobec powyższego prawidłowo sąd pierwszej instancji uznał, że z powodu braku fiskalnego skargi, zachodziła podstawa do jej odrzucenia – zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie mają też znaczenia argumenty podane przez spółkę w zażaleniu. Sąd pierwszej instancji na tym etapie postępowania kontrolował wyłącznie poprawność formalną wniesionego środka zaskarżenia, nie mógł zaś oceniać i kwestionować prawidłowości zaskarżonej w sprawie decyzji.
W tym stanie rzeczy należy uznać, że rozpoznawane zażalenie nie jest zasadne, gdyż postanowienie sądu o odrzuceniu skargi z powodu jej braku fiskalnego jest zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.