Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 219/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2022 r. nr 1801-IOA.4246.97.2022 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji.
Sąd I instancji wskazał, że dnia 8 lutego 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2022 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 22 marca 2023 r. sygn. akt II SPP/Rz 31/23 referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SPP/Rz 31/23.
Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 kwietnia 2023 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 maja 2023 r. W wyznaczonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 230 § 1 i 2 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."). W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że odmowa przyznania prawa pomocy powoduje, że jest pozbawiona prawa do merytorycznego rozpoznania sprawy, a Sąd błędnie rozpoznał wnioski o jej przyznanie. Skarżący wskazał, że w jego ocenie istniały przesłanki do przyznania prawa pomocy, dlatego wnosi o ponowne rozpatrzenie wniosku w tej kwestii.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak wynika z treści art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Nieopłacenie skargi stanowi brak, który podlega uzupełnieniu na wezwanie przewodniczącego wydziału (art. 220 § 1 p.p.s.a.), pod rygorem jej odrzucenia.
W przedmiotowej sprawie, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku, tj. uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 8 maja 2023 r., zatem termin na uiszczenie wpisu od skargi upłynął dnia 15 maja 2023 r. Wpisu nie uiszczono w powyższym terminie.
Podkreślenia wymaga, że skarżący zwracał się do Sądu I instancji o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z obowiązku uiszczania wpisu od skargi. Dopiero po prawomocnym orzeczeniu (postanowienie z dnia 19 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SPP/Rz 31/23) o odmowie przyznania prawa pomocy, skierowano do skarżącego wezwanie do uzupełnienia braku, tj. uiszczenia wpisu od skargi, które nie zostało wykonane. Skarżący wraz z zażaleniem skierował ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, natomiast nie złożył do Sądu I instancji w wyznaczonym terminie formularza PPF, przez co pozostawiono ten wniosek bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.
Argumenty przedstawione w zażaleniu nie zasługują na uwzględnienie, albowiem odnoszą się do oceny wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy, co zostało już rozstrzygnięte przez referendarza sądowego, a następnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie. Skarżący może ponawiać wnioski o przyznanie prawa pomocy, lecz nie przysługują mu środki zaskarżenia względem postanowienia z dnia 19 kwietnia 2023 r. sygn. akt II SPP/Rz 31/23.
W przedmiotowej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał zatem, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i skierował do skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. Skarżący został prawidłowo wezwany do jego uiszczenia, a odrzucenie skargi było skutkiem niewykonania tego wezwania. Taka sekwencja działań Sądu I instancji jest zgodna z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.
W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.