Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 25 czerwca 2012 r. o sygn. akt VI SA/Wa 1152/12 odmówił L.P.S.S. Spółce z o.o. Spółce komandytowej z siedzibą w J. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18 % alkoholu.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podniósł, że wnioskiem z dnia 7 maja 2012 r. złożonym wraz ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. L.P.S.S. Spółka z o.o. Spółka komandytowa wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów zawierających powyżej 18% w sklepie wielobranżowym usytuowanym przy ul. C. w W. Spółka argumentowała, że niemożność sprzedawania alkoholu w danej placówce skutkować będzie istotnym spadkiem dochodów osiąganych ze sprzedaży innych towarów w tym punkcie handlowym. Spółka podkreśliła, że ogólny obrót sklepu w wyniku utraty zezwolenia może spaść około 30 % a z powodu braku sprzedaży samego alkoholu wartość strat może wynieść minimalnie 13%, co będzie się wiązało z redukcją zatrudnienia o 10 osób. Zdaniem Sądu I instancji wymienione przez Spółkę okoliczności nie wyczerpują przesłanek wstrzymania wykonania decyzji określonych art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.
Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a. Skarżąca nie wykazała konkretnych okoliczności, które pozwalałyby wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Taką okolicznością w ocenie Sądu I instancji, nie może być prognozowany ewentualny spadek obrotów w sklepie wywołany cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych skutkujący koniecznością ograniczenia liczby personelu.
W zażaleniu na powyższe postanowienie Spółka L.P. wniosła o uchylenie ww. orzeczenia w całości zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że okolicznością uzasadniającą wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych nie może być prognozowany spadek obrotów w sklepie, wywołany cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych skutkujący koniecznością ograniczenia liczby personelu. W uzasadnieniu zażalenia Skarżąca podniosła, że średniotygodniowy obrót w sklepie przy ul. C. w W. w 2012 r., w którym na podstawie posiadanych zezwoleń mógł sprzedawać alkohol tj. od [...] stycznia 2012 r. do [...] kwietnia 2012 r. wynosił [...] zł. Natomiast za okres od [...] kwietnia 2012 r. do [...] czerwca 2012 r., w którym cofnięto Spółce zezwolenie wyniósł [...] zł. Oznacza to zatem, że Spółka traci tygodniowo [...] zł na skutek wykonania decyzji cofających zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. Spółka podkreśliła, że strata obrotu uzyskiwanego wcześniej przez Spółkę tytułu sprzedaży towarów w sklepie w okresie od [...] kwietnia 2012 r. do [...] czerwca 2012 r. wyniosła łącznie [...] zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
Instytucja wstrzymania wykonania decyzji jest odstępstwem od ogólnej zasady określonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. zgodnie, z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi przez organ, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 31 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 465/12).
W sprawie objętej zażaleniem Spółka na etapie postępowania przed Sądem I instancji podniosła, że w wyniku utraty zezwoleń na sprzedaż napojów alkoholowych strata wyniesie ok. 13 % w stosunku do dotychczasowej sprzedaży napojów alkoholowych i będzie to miało wpływ na redukcję zatrudnienia pracowników w liczbie 10 osób. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności powołane przez stronę we wniosku nie uprawdopodabniają w sposób dostateczny, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi po stronie Spółki znaczną szkodę lub że spowoduje nieodwracalne skutki finansowe.
Sąd I instancji dysponując wyłącznie tymi informacjami prawidłowo ocenił zagrożenie w zakresie powstania szkody po stronie Skarżącej Spółki oraz w zakresie odnoszącym się do rozmiaru szkody. Prognozowanie skutków finansowych wynikających z egzekucji decyzji administracyjnej nie poparte przez przedsiębiorcę stosownymi dokumentami nie jest jeszcze wystarczające do przyjęcia przez sąd, że zachodzi obawa powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w jego majątku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dopiero precyzyjne dane liczbowe powołane w zażaleniu dotyczące wielkości poniesionej straty przez Spółkę w konkretnym okresie rozliczeniowym w placówce handlowej przy ul. C. w W. w związku z cofnięciem zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych mogłoby stanowić podstawę do oceny w zakresie spełnienia przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. Nowe okoliczności faktyczne powołane w zażaleniu nie mogły być podstawą do oceny dokonanej przez Sąd I instancji. Oznacza to, że przeprowadzona przez Sąd I instancji ocena materiału dowodowego wskazująca na brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa i zgodna z prawem.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.