Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1599/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. U. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 26 kwietnia 2005 r. Wyrokiem tym oddalono skargę A. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ciechanowie z dnia 9 lipca 2004 r. Nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jako przyczynę odmowy wskazał nieuprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. Skarżący twierdził, że przed terminem rozprawy składał wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd podkreślił, że nie dopatrzył się takiego wniosku skarżącego.
Na powyższe postanowienie, skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podniósł w nim po raz kolejny, iż przed terminem rozprawy wysyłał wnioski do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Kontroli kasacyjnej prowadzonej w postępowaniu zażaleniowym poddane zostało postanowienie Sądu I instancji o odmowie przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym (w tym przypadku wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku). Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności prawnej w postępowaniu sądowym jest dopuszczalne wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności bez swojej winy.
Nadto okoliczności wskazujące na brak winy strona powinna uprawdopodobnić w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu. Z ustaniem okoliczności uniemożliwiających dochowanie terminu ustawodawca wiąże ten skutek, iż od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu liczy się siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Z przytoczonych regulacji prawnych wynika zatem, że w czasie biegu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym musi zaistnieć obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca stronie dokonanie tej czynności, a powstanie tej przeszkody nie było spowodowane działaniem strony i było od niej całkowicie niezależne.
W rozpoznawanej sprawie za bezsporne należy uznać, iż strona uchybiła siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku ogłoszonego w dniu 26 kwietnia 2005 r., którym oddalono skargę. Termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku upłynął w dniu 4 maja 2005 r., a wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożył w dniu 1 czerwca 2005 r. Zarówno we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, jak i w zażaleniu skarżący nie podał jakichkolwiek okoliczności wskazujących na to, że po dniu 26 kwietnia 2005 r. zaistniała przeszkoda uniemożliwiająca dochowanie ustawowego terminu.
Stwierdzić przy tym należy, że w samym wniosku i w zażaleniu skarżący skoncentrował się na wykazaniu, iż przed terminem rozprawy składał do Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się takiego wniosku w sądowych aktach sprawy. Przypomnieć jednak należy, iż zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach w których oddalono skargę, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony sporządzony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.
Należy więc przyjąć, że nawet gdyby taki wniosek został złożony przed ogłoszeniem sentencji, byłby przedwczesny i nie wywoływałby skutków procesowych. W przypadku bowiem zaistnienia okoliczności określonych w § 1 powołanego wyżej przepisu uzasadnienie wyroku sporządzane jest i doręczane stronie z urzędu bez konieczności składania stosowanego wniosku. Z kolei § 2 wspomnianego przepisu wskazuje wyraźny termin do złożenia wniosku liczony "od dnia ogłoszenia wyroku". A contrario przed dniem ogłoszenia wyroku wniosek taki nie może zostać złożony, a tym samym uwzględniony (por. postanowienie SN z dnia 15 września 2000 r., I PKN 406/00, OSNAP 2002, nr 8, poz. 190).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
mc