Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II GZ 31/11

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 26 października 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1319/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie Z. W. na zarządzenie Przewodniczącego – sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2010 r. informujące skarżącego o wynikającym z zarządzenia z dnia 27 lipca 2009 r. Przewodniczącego Wydziału obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi Z. W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 27 lipca 2009 r. Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał Z. W. do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym, że Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na wspomniane zarządzenie (postanowienie NSA z dnia 13 października 2009 r., sygn. akt II GZ 224/09), a także oddalił zażalenie Z. W. na postanowienie WSA o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 179/10) – Przewodniczący - sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 6 września 2010 r. wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. Sąd pierwszej instancji uznał, że wspomniane zarządzenie z dnia 6 września 2010 r. nie podlega zaskarżeniu, a zatem wniesione przez Z. W. zażalenie na to zarządzenie podlegało odrzuceniu.

Pismem z dnia 23 listopada 2009 r. Z. W. zaskarżył postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające jego zażalenie na zarządzenie z dnia 6 września 2010 r. W uzasadnieniu nie podniósł żadnych merytorycznych zarzutów, które kwestionowałyby zażalone orzeczenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest bezzasadne.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej powoływana jako: p.p.s.a.) zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje ono od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;

1. 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
2. 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
3. 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
4. 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
5. 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
6. 7) odrzucenie skargi kasacyjnej;
7. 8) drzucenie zażalenia;
8. 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
9. 10) ukaranie grzywną. Zgodnie natomiast z art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV "Środki odwoławcze" stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Wśród przytoczonych wyżej przedmiotów rozstrzygnięć, od których przysługuje zażalenie nie ma zarządzenia Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do wykonania zarządzenia w zakresie uiszczenia wpisu od skargi. Oznacza to, że na takie zarządzenie zażalenie nie przysługuje. Zażalenie takie podlegało zatem odrzuceniu, przy czym podstawę dla takiego rozstrzygnięcia powinien stanowić art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., a nie wskazany przez Sąd pierwszej instancji art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.

PG

1. - ---------------------- 2