Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 20 lutego 2017 r. sygn. akt I SA/Gl 154/17 odrzucił skargę Z. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że decyzję ZUS z dnia 23 listopada 2016 r., doręczono skarżącemu w dniu 29 listopada 2016 r. W decyzji prawidłowo pouczono stronę o terminie i trybie jej zaskarżenia.
WSA podniósł, że zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Skarżący skierował skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu 28 grudnia 2016 r. (data stempla pocztowego), która została przez ten Sąd przekazana do organu w dniu 2 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego), a zatem po terminie wskazanym w art. 53 § 1 p.p.s.a., który upłynął w dniu 29 grudnia 2016 r. Wobec tego Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie domagając się uznania mylnego przesłania skargi z dnia 28 grudnia 2016 r. do WSA w Gliwicach jako niezamierzone z pominięciem ZUS w Chorzowie oraz ponownego rozpatrzenia skargi przez Sąd I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę składa się w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto z art. 54 § 1 p.p.s.a. wynika, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę wniesioną po upływie terminu Sąd odrzuca (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Z powołanych przepisów wynika, że strona skarżąca jest zobowiązana wnieść skargę za pośrednictwem organu, którego działanie jest jej przedmiotem, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia.
Sąd I instancji trafnie zwrócił uwagę na ukształtowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz piśmiennictwie pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do wniesienia decyduje data nadania tej skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, str. 328).
Mimo, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewidują po stronie sądu obowiązku przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadania jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy.
W rozpoznawanej sprawie skarżący, wbrew dyspozycji powołanego art. 54 § 1 p.p.s.a., wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a nie za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Chorzowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po otrzymaniu skargi w dniu 29 grudnia 2016 r. przesłał ją w dniu 2 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego) do organu w celu udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych. Tę właśnie datę WSA przyjął prawidłowo jako miarodajną do stwierdzenia, czy strona dochowała ustawowego terminu trzydziestu dni na złożenie skargi. W związku z tym, że decyzję ostateczną organu doręczono skarżącemu w dniu 29 listopada 2016 r. to termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. upłynął w dniu 29 grudnia 2016 r.
Wniesienie skargi z naruszeniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. obligowało Sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.