Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. II SA/Lu 917/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę O. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 2 sierpnia 2023 r., nr SKO.41/117/PO/2023 w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji w sprawie stypendium sportowego.
Skarżący w ustawowym terminie złożył za pomocą środków komunikacji elektronicznej wniosek o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Pismem z dnia 14 lutego 2024 r. wezwano skarżącego do podpisania wniosku o uzasadnienie wyroku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Korespondencję z ww. pismem sądowym doręczono skarżącemu dnia 20 lutego 2024 r.
Skarżący podpisany wniosek o uzasadnienie wyroku nadał w placówce pocztowej dnia 28 lutego 2024 r.
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 20 marca 2024 r. Sąd I instancji postanowił pozostawić wniosek o uzasadnienie wyroku bez rozpoznania.
W uzasadnieniu zarządzenia Sąd I instancji podniósł, że nie jest skuteczny, gdyż strona w wyznaczonym terminie nie uzupełniła jego braku formalnego.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że "(...) ma prawo poznać sens, spełnienie funkcji sądu administracyjnego (...), jak również "(...) prawo do otrzymania sentencji wyroku, wraz z jego uzasadnieniem". Skarżący zakwestionował także wezwanie go do podpisania wniosku, uznając złożony pierwotnie wniosek za podpisany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Jakkolwiek przedmiotowe zażalenie nie zawiera wniosku o zmianę, bądź uchylenie postanowienia, to jednak nie stanowi to przeszkody do jego merytorycznego rozpoznania. Podzielić należy w tej mierze stanowisko prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z którego wynika, że tego rodzaju brak nie czyni niemożliwym merytorycznego rozpoznania środka odwoławczego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2015 r., sygn. I OZ 111/15 oraz z dnia 20 czerwca 2024 r., sygn. II GSK 267/24).
Zgodnie z art. 74a pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2024 r. poz. 935, dalej - "p.p.s.a."), doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo.
Z powyższego przepisu wynika, że wniesienie przez stronę do sądu pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej skutkować musi tym, że sąd każde następne pismo będzie kierował do strony drogą elektroniczną. W doktrynie prawniczej podkreśla się, że przepis ten przewiduje formę pośredniej zgody na doręczanie stronie pism drogą komunikacji elektronicznej, która wiąże sąd administracyjny (zob. np. H. Knysiak-Sudyka [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, red. T. Woś, Warszawa 2016, art. 74a, M. Kwietko-Bębnowski, Informatyzacja sądów administracyjnych - próba oceny i poradnik praktyczny, Przegląd Podatkowy 2020, nr 6, str. 45. Z akt niniejszej sprawy wynika, że wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku został wniesiony w formie dokumentu elektronicznego na elektroniczną skrzynkę podawczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
W związku z tym, w niniejszym postępowaniu zastosowanie znajduje art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. W konsekwencji tego, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku powinno być wysłane także drogą elektroniczną, podczas gdy, w przedmiotowej sprawie nastąpiło to za pośrednictwem operatora pocztowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w świetle jednoznacznej dyspozycji przepisu art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie można dokonanego przez Sąd I instancji sposobu doręczenia wezwania z dnia 14 lutego 2024 r. uznać za prawidłowe, jakkolwiek nie jest sporne, że strona odebrała adresowane do niej wezwanie. Nie wywołało to jednak pożądanych skutków procesowych. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnym przyjmuje się, że nieuwzględnienie dyspozycji strony o doręczaniu jej korespondencji za pomocą środków komunikacji elektronicznej skutkuje brakiem skuteczności doręczenia pisma sądowego, które nastąpiło w innej formie (zob. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 września 2022 r., sygn. III OZ 499/22 oraz z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. III OZ 599/23).
W świetle powyższego uznać należy, że skoro wysłane za pośrednictwem operatora pocztowego wezwanie nie wywołuje skutków procesowych, to brak było podstaw do uznania, że w rozpoznawanej sprawie termin do uzupełnienia braku formalnego wniosku o uzasadnienie wyroku rozpoczął swój bieg (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2023 r., sygn. I OZ 616/22 oraz z dnia 28 marca 2023 r., sygn. I OZ 67/23).
W związku z powyższym, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.