Uzasadnienie
T. Cz. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Zachodniopomorskiego z 4 marca 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty Kołobrzeskiego z 24 lutego 2013 r. w sprawie odmowy umorzenia należności w wysokości 18.949.15 zł stanowiącej jednorazowe środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej.
Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 15 maja 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 416/13 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podkreślił, że wstrzymanie wykonania decyzji jest możliwe, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem udzielenia tymczasowej ochrony przez sąd jest wykonalność zaskarżonego aktu. Sąd zaznaczył, że zwrot otrzymanych należności związany jest z realizacją zawartej przez T. Cz. (dalej skarżący) ze Starostą Kołobrzeskim umowy z 24 lipca 2009 r. o przyznanie jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej wobec tego podstawą ich wyegzekwowania może być jedynie wyrok sądu cywilnego.
T. Cz. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) polegające na przyjęciu, że decyzja Starosty Kołobrzeskiego jest pozbawiona charakteru wykonalności i w związku z tym do czasu prawomocnego rozpoznania skargi nie wyrządzi skarżącemu żadnej szkody.
Mając powyższe na uwadze, skarżący wniósł o uchylenie zakwestionowanego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części stanowi odstępstwo od generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanek.
Zaskarżona decyzja dotyczyła odmowy umorzenia należności w wysokości 18.949,15 zł przyznanej skarżącemu na rozpoczęcie działalności gospodarczej na podstawie umowy z dnia 24 lipca 2009 r. zawartej ze Starostą Kołobrzeskim. Z akt sprawy wynika, że powyższa umowa została wypowiedziana skarżącemu zaś środki przyznane stronie na jej podstawie nie zostały zwrócone, w związku z czym sprawa została skierowana na drogę postępowania sądowego. W dniu 4 kwietnia 2011 r. przez Sądem Rejonowym w K. zawarto ugodę sądową pomiędzy Powiatem Kołobrzeskim a T. Cz. i W. Ł. (poręczycielem), na mocy której zobowiązali się do spłaty kwoty 24.799,00 zł. Dłużnicy spłacili kwotę 5.850,00 zł (odsetki) zaś w odniesieniu do pozostałej wysokości tj. 18.949,00 zł skarżący złożył wniosek o jej umorzenie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie może wyrządzić skarżącemu znacznej szkody ani nieodwracalnych skutków, gdyż należność podlegająca zwrotowi nie będzie egzekwowana na podstawie zaskarżonej decyzji lecz ugody sądowej.
Należy stanowczo podkreślić, że decyzja Wojewody Zachodniopomorskiego z 4 marca 2013 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty Kołobrzeskiego z 24 lutego 2013 r. odmawiająca umorzenia nie wpłynie w sposób istotny na sytuację prawną skarżącego, gdyż uregulowana jest ona w omawianym zakresie ugodą zawartą przed sądem powszechnym i to nie decyzja odmawiająca umorzenia należności ale ugoda, której nadano klauzulę wykonalności stanowić będzie podstawę egzekucji podlegającej zwrotowi należności pieniężnej. Wyegzekwowanie wymaganej należności pieniężnej zostanie więc dokonane w postępowaniu egzekucyjnym w trybie i na zasadach określonych w ustawie z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 269 ze zm.). skoro zatem decyzja ta nie może wywołać określonych skutków prawnych określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. w stosunku do skarżącego, to wstrzymanie jej wykonania było zbędne. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie było prawidłowe.
Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie