Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2023 r., sygn. akt III SPP/Wr 62/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie M. R. na postanowienie tegoż Sądu z dnia [...] kwietnia 2023 r., w przedmiocie utrzymania w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 14 listopada 2022 r. w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia [...] sierpnia 2020 r. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie.
Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z 14 listopada 2022 r. sygn. akt III SPPAA/r 62/22 starszy referendarz sądowy umorzył postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżącemu w zakresie obejmującym przyznanie pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z 5 kwietnia 2023 r. Sąd, po rozpoznaniu sprzeciwu, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Doręczając powyższe postanowienie pouczono stronę, że nie przysługuje od niego środek zaskarżenia. Strona skarżąca wniosła na powyższe postanowienie zażalenie, które należało odrzucić, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. WSA wyjaśnił, że w przypadku rozpoznawania sprzeciwu, wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Powyższe przesądza, że od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydanych po rozpoznaniu sprzeciwu, nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego, ponieważ żaden przepis p.p.s.a. nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego orzeczenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jako oczywiście bezzasadne podlegało oddaleniu.
Zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z prawidłowo ustalonego przez Sąd Wojewódzki stanu faktycznego wynika, że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie, które nie podlega zaskarżeniu.
Postanowienie Sądu Wojewódzkiego z dnia 5 kwietnia 2023 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarskiego z dnia 14 listopada 2022 r. o umorzeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżącemu w zakresie obejmującym przyznanie pełnomocnika z urzędu zostało wydane na podstawie art. 260 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. Zgodnie z art. 260 § 2 zd. 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny orzeka w tym przypadku jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, co oznacza, że orzeczenie wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu jest równoważne w skutkach orzeczeniu wydanemu w wyniku zażalenia, a zatem – wobec wyczerpania zażaleniowego toku instancji – orzeczenie to z chwilą wydania staje się prawomocne, gdyż nie przysługuje co do niego dalszy środek odwoławczy (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Wobec powyższego zażalenie wniesione od tego rodzaju prawomocnego orzeczenia należy ocenić jako niedopuszczalne prawnie.
Mając powyższe na względzie, jako w pełni prawidłowe należy ocenić postanowienie kontrolowanego Sądu, który działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił złożone zażalenie jako niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zażalenia na prawomocne postanowienie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 197 § 1 p.p.s.a.