Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1852/18, Sędzia WSA Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała R. P. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 lipca 2018 r., na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; dalej: rozporządzenie RM z dnia 16 grudnia 2003 r.).
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył R. P., domagając się jego uchylenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wpis stały wynosi 100 zł.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 6 lipca 2018 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w przedmiocie zwrotu wniosku o dopuszczenie do egzaminu radcowskiego, wobec czego należy uznać, że zaskarżone zarządzenie z dnia [...] kwietnia 2019 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi na wskazane postanowienie organu administracji w wysokości 100 zł było prawidłowe.
Podkreślić ponadto należy, że sprawa nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a. Nie uzyskał on również prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.