Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. (sygn. akt II GZ 328/16) Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił zażalenie D. Spółki z o.o. z siedzibą w [...], uchylając zaskarżone przez tę spółkę postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2015 r. (sygn. akt V SA/Wa 4010/15) oraz wstrzymując wykonanie wydanych w sprawie decyzji administracyjnych. Odpis tego orzeczenia został doręczony m.in. pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 25 kwietnia 2016 r.
W dniu 28 kwietnia 2016 r. (data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego) pełnomocnik D. Spółki z o.o. - powołując się na treść art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") - wniósł o uzupełnienie wspomnianego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania poprzez zasądzenie na rzecz spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych prawem. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że skarżącej należą się koszty sądowe oraz koszty zastępstwa adwokackiego w sytuacji, kiedy Sąd uwzględnił jej racje.
Natomiast w sentencji wspomnianego postanowienia NSA brakuje rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, mimo że podstawę do rozstrzygania o kosztach w każdym orzeczeniu daje art. 209 i art. 197 § 2 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek o uzupełnienie postanowienia jest nieusprawiedliwiony.
Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten - stosownie do treści art. 166 p.p.s.a. - ma odpowiednie zastosowanie również w przypadku postanowień. Wprawdzie oba przywołane przepisy zostały zamieszczone w dziale III p.p.s.a. (Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym), ale na mocy art. 193 p.p.s.a. znajdują odpowiednie zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Z treści wniosku o uzupełnienie orzeczenia wynika, że w ocenie D. Spółki z o.o. w postanowieniu z 15 kwietnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny miał obowiązek zawrzeć rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego, skoro zażalenie zostało uwzględnione, a strona poniosła koszty związane ze złożeniem tegoż środka odwoławczego. Zdaniem spółki, obowiązek Sądu w tym zakresie należy wywieść z treści art. 209 i art. 197 § 2 p.p.s.a.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wskazane stanowisko strony odnośnie do obowiązku zamieszczenia w postanowieniu uwzględniającym zażalenie również rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania jest nietrafne. Zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Nie ulega wątpliwości, że orzeczenie uwzględniające zażalenie nie jest: 1) orzeczeniem uwzględniającym skargę, 2) orzeczeniem uwzględniającym skargę kasacyjną określonym w art. 203 p.p.s.a., ani 3) orzeczeniem oddalającym skargę kasacyjną określonym w art. 204 p.p.s.a. Autor wniosku o uzupełnienie postanowienia sugeruje jednak, że art. 209 p.p.s.a. mimo wszystko stanowi podstawę do zawarcia w postanowieniu uwzględniającym zażalenie również orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego - z uwagi na treść art. 197 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że "do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2". Podgląd ten jest niezasadny. "Przepisy o skardze kasacyjnej", o jakich mowa w art. 197 § 2 p.p.s.a. to przepisy rozdziału 1 (Skarga kasacyjna) działu IV (Środki odwoławcze), a nie jakiekolwiek przepisy, w których występuje fraza "skarga kasacyjna", jak choćby niektóre przepisy rozdziału 1 (Zwrot kosztów postępowania między stronami) Działu V (Koszty postępowania).
Za takim rozumieniem art. 197 § 2 p.p.s.a. przemawia w szczególności końcowa treść tego przepisu, odwołująca się do art. 185 § 2 p.p.s.a., tj. przepisu zamieszczonego w rozdziale 1 działu IV p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie podziela wyrażany w piśmiennictwie pogląd, że art. 197 § 2 p.p.s.a. (nawet w pierwotnym brzemieniu, tj. przed dodaniem zwrotu "z wyłączeniem art. 185 § 2") nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527).
Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że strona może uzyskać zwrot kosztów postępowania zażaleniowego w przypadku uwzględniania skargi przez sąd administracyjny. Wówczas obowiązkiem sądu - wynikającym z art. 200 p.p.s.a. - jest również orzeczenie o zwrocie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, do których niewątpliwie zaliczyć należy koszty postępowania zażaleniowego, które zakończyło się uwzględnieniem zażalenia.
Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 166 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
PG