Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 21 marca 2022 r. odrzucił zażalenie M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 2451/21 w sprawie ze skargi M. P. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 7 czerwca 2017 r., w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia w sprawie uznania kwalifikacji zawodowych do wykonywania samodzielnych funkcji w budownictwie.
Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesionym przez skarżącego zażaleniem na wymienione postanowienie z dnia 1 grudnia 2021 r., został on wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 złotych w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to doręczono skarżącemu za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej w dniu 20 grudnia 2021 r.
Sąd I instancji wskazał, że skuteczny termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 20 lutego 2022 r. skarżący zaś do dnia 23 lutego 2022 r. wpisu nie uiścił.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji na podstawie art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.), zażalenie odrzucił.
M. P. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie zaskarżając je w całości i domagając się jego uchylenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega oddaleniu, albowiem nie podważa prawidłowości postanowienia Sądu I instancji.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Analiza akt sprawy wskazuje na prawidłowość ustaleń Sądu I instancji ległych u podstaw zastosowania przez tenże Sąd art. 220 § 3 p.p.s.a. skutkującego odrzuceniem zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2021 r. umarzające postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie z jego skargi na wymienioną uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia 7 czerwca 2017 r.
Jak bowiem wynika z Urzędowego Poświadczenia Odbioru, wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia na wymienione postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 20 grudnia 2021 r.
Zakreślony w nim dwumiesięczny termin uiszczenia należnej opłaty upływał zatem z dniem 20 lutego 2022 r.
Jak zaś wynika z informacji z Rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie, na dzień 23 lutego 2022 r., należnego w sprawie wpisu nie zarejestrowano. Stan taki potwierdzała kolejna informacja z wymienionego Rejestru, sporządzona na dzień 21 marca 2022 r.
W takim stanie sprawy, Sąd I instancji, wobec bezskutecznego upływu terminu do wniesienia stosownej opłaty, zobligowany był do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia wywiedzionego przez stronę zażalenia.
Wskazania wymaga, że skarżący w ramach rozpoznawanego przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia nie zawarł jakiejkolwiek argumentacji podważającej prawidłowość ustaleń Sądu I instancji – zażalenie pozbawione było bowiem jakiegokolwiek uzasadnienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.