Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2294/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odmówił wykładni wyroku tegoż Sądu z dnia 14 lutego 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 2294/12, którym oddalono skargę "T." S.A. w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie wyrażenia zgody na dokonanie zmiany w składzie zarządu spółki.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że wnioskiem z dnia 26 marca 2013 r. skarżąca wniosła o wydanie postanowienia w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści uzasadnienia powołanego wyroku w odniesieniu do problemu wykonalności nieostatecznych decyzji cofających skarżącej spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania zakładów wzajemnych, w związku z brzmieniem art. 239a i art. 239e Ordynacji podatkowej w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych. Za niejasny oraz uniemożliwiający ustalenie rzeczywistego sensu - faktycznego stanowiska Sądu w zakresie kwestii wykonalności nieostatecznej decyzji cofającej zezwolenie – skarżąca uznała fragment uzasadnienia wyroku, w którym Sąd powołując się na przepisy art. 239a oraz art. 239e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749) stwierdził, że problematyka wyczerpania toku instancji ma zasadnicze znaczenie w kontekście wykonalności decyzji związanej z możliwością przymusowego egzekwowania obowiązków nią nałożonych.
Sąd I instancji rozpoznając wniosek uznał, że zgłoszona przez skarżącą wątpliwość nie dotyczy ani samego rozstrzygnięcia, ani zakresu powagi rzeczy osądzonej, ani też sposobu wykonania wyroku, które to kwestie w sytuacji niejasnych sformułowań uzasadniają dokonanie wykładni wyroku.
Dalej wyjaśnił, że objęty rozpoznawanym wnioskiem wyrok tut. Sądu z dnia 14 lutego 2013 r. zapadł w sprawie, której przedmiotem było postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na dokonanie zmiany w składzie zarządu skarżącej spółki. Zgłoszona natomiast przez skarżącą wątpliwość co do sformułowania zawartego w uzasadnieniu powołanego wyroku dotyczy kwestii wykonalności nieostatecznych decyzji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. cofających spółce zezwolenia na prowadzenie działalności hazardowej.
Podkreślił, że zasadności wniosku o wykładnię wyroku nie można wyprowadzić z faktu, iż odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na zmianę w składzie zarządu podmiotu prowadzącego działalność w przedmiocie urządzania zakładów wzajemnych podyktowana była okolicznością funkcjonowania w obrocie decyzji z dnia [...] marca 2012 r. cofających zezwolenia na prowadzenie działalności hazardowej. Jak to bowiem zostało wskazane w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 lutego 2013 r., odmowa wszczęcia przedmiotowego postępowania wynikała z faktu związania organu decyzjami z dnia [...] marca 2012 r., które w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia z dnia [...] września 2012 r. były już ostateczne na skutek decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r.
Zażalenie na powyższe postanowienie wiosła skarżąca spółka wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie art. 158 w zw. z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) poprzez odmowę wykładni uzasadnienia wyroku z dnia 14 lutego 2013 r. w sytuacji, gdy w sprawie zachodzą istotne wątpliwości co do jego treści.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca nie podzieliła stanowiska Sądu I instancji, że wnioskowana wykładnia nie jest związana z przedmiotem sprawy. Sąd uznał, że skoro w dacie wydania przez organ postanowienia z dnia [...] września 2012 r., utrzymującego w mocy postanowienie z dnia [...] czerwca 2012 r., w obrocie prawnym były już ostateczne decyzje Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2012 r. utrzymujące w mocy decyzje tego samego organu z dnia [...] marca 2012 r. cofające zezwolenia, to nie ma potrzeby oceniania legalności wydanego w pierwszej instancji postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2012 r., gdy w dacie wydania postanowienia z dnia [...] czerwca 2012 r. w obrocie prawnym były jedynie decyzje cofające zezwolenia z dnia [...] marca 2012 r. Nie można wobec tego twierdzić, że nie jest przedmiotem sprawy i nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie legalności postanowienia z dnia [...] czerwca 2012 r. kwestia wykonalności nieostatecznych decyzji cofających zezwolenia z dnia [...] maca 2012 r.
Skarżąca wskazała, że zakresem rozpoznania sądu stają się wszystkie czynności i akty wydane w danej sprawie administracyjnej, niezależnie od tego w jakim stadium postępowania i w jakim trybie zostały podjęte.
Dlatego też, o ile kwestia wykonalności decyzji z dnia [...] marca 2012 r. miała drugorzędne znaczenie przy ocenie legalności postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] września 2012 r., w związku z uprzednim wydaniem przez organ decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r., to jednak konieczna jest ocena wykonalności nieostatecznych decyzji z dnia [...] marca 2012 r. przy ocenie legalności "pierwszego" wydanego w sprawie przez organ postanowienia z dnia [...] czerwca 2012 r.
W odpowiedzi na zażalenie Minister Finansów wniósł o jego oddalenie wskazując, że kwestia wykonalności wskazanych w wyroku decyzji nie ma w sprawie odnoszącej się do odmowy wszczęcia postępowania na dokonanie zmiany w składzie zarządu spółki, zasadniczego znaczenia. Sąd w wyroku z dnia 14 lutego 2013 r. podkreślił, że "w rozpatrywanej sprawie zdaniem Sądu istotna jest nie kwestia wykonalności decyzji, lecz jak to już zostało powiedziane, związania taką decyzją".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści, przy czym postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Konieczność dokonania wykładni zachodzi wówczas, gdy treść wyroku jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej lub sposobu wykonania wyroku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r., sygn. akt II SAB 57/98, Lex nr 75533).
Naczelny Sąd Administracyjny w pełni akceptuje stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących nie tylko treści wyroku, ale także zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie ten wyrok ma wywołać. Nie oznacza to jednak, że w treści wyroku Sąd obowiązany jest do pouczania strony o wszelkich możliwych konsekwencjach zapadłego rozstrzygnięcia, w szczególności jeśli nie pozostają one w bezpośrednim związku z zaskarżonym do sądu administracyjnego aktem.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego treść zażalenia, a także treść wniosku o wykładnię wyroku stanowią w istocie polemikę ze stanowiskiem Sądu I instancji zaprezentowanym w wyroku z dnia 14 lutego 2013 r. Podniesione przez skarżącą argumenty wskazują, że w istocie zaprezentowanego stanowiska Sądu nie podziela. Wykracza to znacznie poza przewidzianą w art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi instytucję wykładni wyroku, bowiem wykładnia taka nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1312/04, niepubl.).
W świetle powyższych ustaleń uznać należy, iż Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu zasadnie odmówił wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2013 r.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.