Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2018 r. Przewodniczący II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. pozostawił bez rozpoznania wniosek A. O. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi A. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2018 r., w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.
W motywach zarządzenia wskazano, że w związku z wnioskiem skarżącej o przywrócenie terminu wezwano ją do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez nadesłanie jego poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu oraz uiszczenia wpisu od skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Wezwanie nie zostało podjęte przez skarżącą z placówki pocztowej, która dwukrotnie awizowała przesyłkę, w dniach 4 i 12 czerwca 2018 r.
W takim stanie sprawy wezwanie zostało uznanie za skutecznie doręczone skarżącej w dniu 18 czerwca 2018 r.
Do dnia 25 czerwca 2018 r., a więc do upływu terminu do wykonania wezwania, strona skarżąca braków formalnych wniosku nie uzupełniła.
Przywołując regulacje wynikające z treści art. 49 § 1, art. 47 § 1 i art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji pozostawił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi bez rozpoznania.
A. O. zażaleniem zaskarżyła powyższe zarządzenie podnosząc, że powodem niepodjęcie wezwania z placówki pocztowej był fakt, że w tym czasie skarżąca była nieobecna pod wskazanym adresem w okresie od 1 do 15 czerwca, a która to nieobecność była spowodowana sytuacją rodzinną. Strona wskazał również, że w okresie od 30 czerwca zamieszkiwała pod innym adresem niż adres na który awizowane były listy z Sądu ze względu na przeprowadzkę. Pod wskazanym adresem przebywała dopiero od 1 lipca 2018 r. Powyższe okoliczności spowodowały, że nie skarżąca nie mogła uzupełnić braków formalnych wniosku w określonym terminie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
W świetle uzasadnienia zarządzenia oraz podniesionych w wywiedzionym od niego zażaleniu motywów, istota sprawy – nieuzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, sprowadza się do kwestii przyczyn zastosowania instytucji doręczenia zastępczego wezwania do uzupełnienia stwierdzonego braku wniosku.
Wskazania wymaga, że przepis art. 70 § 1 p.p.s.a., nakłada na strony postępowania sądowoadminiastracyjnego oraz ich pełnomocników obowiązek zawiadamiania sądu o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby.
Jak wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy, skarżąca uchybiła temu obowiązkowi, czego skutkiem było niepodjęcie przez nią awizowanego dwukrotnie wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie termin. Jak bowiem wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu z dnia 16 maja 2018 r., skarżąca jako adres do korespondencji wskazała J., ul. Św. W. [...]. Na tak wskazany adres Sąd I instancji kierował dalszą korespondencję w sprawie w tym wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku, które zostało wysłane z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. w dniu 29 maja 2018 r. (k:22 akt sprawy).
Zauważyć należy, że po dniu 17 maja 2018 r. (data nadania wniosku o przywrócenie terminu w placówce pocztowej), skarżąca nie skierowała do WSA w G. jakiejkolwiek korespondencji lub w inny sposób po wskazanej dacie nie poinformowała Sądu o zmianie adresu do korespondencji. Tym samym podnoszone w rozpoznawanym w zażaleniu okoliczności nieobecności skarżącej pod wskazanym adresem w okresie od 1 do 15 lipca 2018 r. oraz zamieszkiwania strony do dnia 30 czerwca 2018 r. pod innym adresem, pozostawała bez wpływu dla skuteczności zastępczego doręczenia wezwania wobec uchybienia obowiązkowi określonemu w powołanym art. 70 § 1 p.p.s.a. Konsekwencją tego zaniedbania był bezskuteczny upływ terminu do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych wniosku, który to termin upływał z dniem 25 czerwca 2018 r., a co wynikało wyłącznie z zaniedbania strony.
W takim stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 198 i art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.