Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r. o sygn. akt V SA/Wa 4733/15, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę D. P. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2015 r. o odmowie umorzenia należności przypadających agencjom płatniczym w ramach Wspólnej Polityki Rolnej.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że D. P. wniósł skargę na powyższą decyzję pismem nadanym na poczcie w dniu 24 listopada 2015 r. Złożył również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który WSA prawomocnym postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. odrzucił (vide: k. 26 akt). Sąd podkreślił, że objętą skargą decyzję doręczono skarżącemu 13 października 2015 r., więc 30-dniowy termin do wniesienia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a., upływał 12 listopada 2015 r. Skoro skarżący wniósł skargę za pośrednictwem organu 24 listopada 2015 r., to uchybił terminowi do dokonania tej czynności, więc skargę należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. P. domagał się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 16 stycznia 2017 r., wyjaśniając, że jest osobą chorą (m.in. depresja, choroby kręgosłupa), a choroby zostały spowodowane pracą od dziecka w gospodarstwie rolnym, więc nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Zasadą jest, jak trafnie wskazał Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że zaskarżona przez D. P. decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2015 r., rozstrzygnięcie w sprawie w rozumieniu art. 53 § 1 p.p.s.a., została doręczona skarżącemu prawidłowo w dniu 13 października 2015 r. (zob. Zwrotne Potwierdzenie Odbioru w aktach administracyjnych sprawy; nienumerowane). Termin trzydziestu dni do wniesienia skargi upływał zatem w czwartek 12 listopada 2015 r. Skarżący wniósł skargę pocztą 24 listopada 2015 r. (zob. k. 6 akt sądowych), więc niewątpliwie uchybił terminowi do jej wniesienia, przepisanemu – jak była mowa wyżej – art. 53 § 1 p.p.s.a. Termin do wniesienia skargi nie został skarżącemu przywrócony, toteż złożenie skargi po upływie terminu obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co też Sąd zgodnie z prawem uczynił.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja przedstawiona w zażaleniu nie podważa kontrolowanego postanowienia. Odnosząc się do argumentów podanych przez skarżącego należy zauważyć, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera takiego przepisu, z treści którego można by było wyprowadzić normę prawną, iż ze względu na właściwości osobiste skarżącego czy też jego ogólnie zły stan zdrowia skarżący byłby zwolniony z obowiązku wniesienia skargi w terminie. Ponadto wszelkie działania skarżącego podejmowane w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinny się mieścić w ramach obowiązujących przepisów prawa.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.