Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem 30 listopada 2016 r. o sygn. akt V SA/Wa 2847/16, orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę I. S. na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej: KRRiT) z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie KRRiT zostało skarżącemu skutecznie doręczone 12 sierpnia 2016 r., natomiast skarga została nadana pocztą w dniu 26 września 2016 r., czyli po upływie przepisanego art. 53 § 1 p.p.s.a. terminu 30 dni, który upłynął 12 września 2016 r.
W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego I. S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagał się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 30 listopada 2016 r., wyjaśniając, że z uwagi na swoją chorobę na przełomie sierpnia i września 2016 r. oraz podeszły wiek (78 lat) nie był w stanie w ustawowym terminie wnieść skargi. W terminie otwartym do wniesienia skargi, tj. 31 sierpnia 2016 r. skarżący nadał skargę na poczcie, jednak nieprawidłowo ją zaadresował, gdyż choroba (która trwała do dnia 21 września 2016 r.) uniemożliwiła mu "trzeźwe" myślenie. Gdy choroba ustała, w dniu 26 września 2016 r., wysłał skargę na prawidłowy adres.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Zasadą jest, jak trafnie wskazał Sąd I instancji w kontrolowanym postanowieniu, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że zaskarżone przez I. S. postanowienie KRRiT z dnia [...] sierpnia 2016 r., rozstrzygnięcie w sprawie w rozumieniu art. 53 § 1 p.p.s.a., doręczono skarżącemu prawidłowo w dniu 12 sierpnia 2016 r. (zob. Zwrotne Potwierdzenie Odbioru, k. 30 akt administracyjnych). Termin trzydziestu dni do wniesienia skargi upływał zatem 12 września 2016 r., bowiem 11 września 2016 r. przypadał w niedzielę. Skarżący wniósł skargę pocztą 26 września 2016 r. (zob. k. 33 akt sądowych), więc niewątpliwie uchybił terminowi do jej wniesienia, przepisanemu – jak była mowa wyżej – art. 53 § 1 p.p.s.a. Wniesienie skargi po upływie terminu obligowało Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co też Sąd zgodnie z prawem uczynił.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja przedstawiona w zażaleniu nie podważa kontrolowanego postanowienia. Odnosząc się do argumentów podanych przez skarżącego należy zauważyć, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera takiego przepisu, z treści którego można by było wyprowadzić normę prawną, iż ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia skarżący byłby zwolniony z obowiązku wniesienia skargi w terminie. Ponadto wszelkie działania skarżącego podejmowane w postępowaniu przed sądem administracyjnym powinny się mieścić w ramach obowiązujących przepisów prawa.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.