Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 27 lutego 2024 r. odrzucił skargę H. M. (dalej: "Skarżąca"), na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym.
Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego (dalej: BFG) w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji G. N. B.S.A. z siedzibą w W..
Zarządzeniem z 8 grudnia 2023 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dokumentów wykazujących interes prawny skarżącej do zaskarżenia decyzji BFG, czterech odpisów skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 złotych – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone osobiście skarżącej 28 grudnia 2023 r.
Sąd I instancji odrzucając skargę Skarżącej, stwierdził, że pomimo pouczenia o skutkach niewykonania wezwania sądu w zakreślonym terminie, skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
W podstawie prawnej postanowienia wskazano art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.").
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżąca podnosząc, iż uiściła wpis sądowy, a brak uzupełnienia dokumentacji wynikał z przeoczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw albowiem podniesiona w nim argumentacja nie podważa prawidłowości orzeczenia sądu I instancji.
W przypadku pisma procesowego, jakim jest skarga, przepis art. 57 § 1 p.p.s.a., określa, że poza spełnieniem wymagań dla pism w postępowaniu sądowym, powinna ona zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy oraz powinna zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Poza wymienionymi wymogami, skarga powinna czynić zadość wymogom określonym art. 46 p.p.s.a. stawianym pismom, jakie wnosi się do sądu. W związku z powyższym, na podstawie art. 47 § 1 p.p.s.a., strona jest zobowiązana do dołączenia do pisma jego odpisów dla stron i pozostałych uczestników postępowania.
Ponadto na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W przypadku stwierdzenie nieuiszczenia wpisu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
Analiza akt sprawy wykazała, że Skarżąca nie załączyła wymaganych na podstawie art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów dla pozostałych uczestników postępowania oraz dokumentów potwierdzających posiadanie przez Skarżącą interesu prawnego do zaskarżenia decyzji. Ponadto Skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi. Wobec dostrzeżonych braków formalnych i fiskalnych, Sąd I instancji, wezwał do ich uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca otrzymała stosowane wezwania w dniu 28 grudnia 2023 r., W konsekwencji termin uzupełnienia wyżej wymienionych braków upływał 4 stycznia 2023 r.
Skarżąca nie uzupełniła jednak ani braków formalnych, ani braków fiskalnych w zakreślonym terminie. Wpis został uiszczony 5 stycznia 2024, natomiast pozostałe braki formalne zostały uzupełniony dopiero w związku ze złożonym zażaleniem na postanowienie o odrzucenie skargi.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji niewadliwie odrzucił skargę strony będąc do tego zobligowanym przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.