Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 listopada 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. odrzucił skargę C. N. i B. "Ż." Spółki z o.o. w Ł. na czynność Prezydenta O. z dnia [...] lipca 2017 r. w przedmiocie odmowy udzielenia dotacji. W punkcie 2 sentencji postanowienia orzekł o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego do wniesionej skargi wpisu.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
C. N. i B. "Ż." Sp. z o.o. w Ł., jako organ prowadzący szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych: P. Sz. K. "Ż.", P. Sz. C. N. i B. "Ż.", L. O. "Ż." oraz P. Sz. M. "Ż.", złożyła w dniu 26 września 2016 r., wnioski o dotację oświatową na 2017 r.
Pismami z dnia 27 grudnia 2016 r. Prezydent O. poinformował spółkę o odmowie udzielenia dotacji. Organ podniósł, że wnioski o dotację zostały podpisane przez prokurenta Spółki G. S..
Pismem z dnia 9 stycznia 2017 r. spółka zakwestionowała ocenę organu, a następnie kolejnymi pismami z dnia 7 lutego, 9 marca, 19 kwietnia, 5 i 13 czerwca, 12 lipca 2017 r. wezwała Prezydenta O. do zapłaty kwot dotacji na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy o systemie oświaty.
W odpowiedzi w pismach z dnia [...] i [...] lutego, [...] marca,[...] kwietnia, [...] i [...] czerwca oraz [...] lipca 2017 r. Prezydent O. podtrzymał swe stanowisko, że prokurent Spółki nie był umocowany do złożenia wniosku o udzielenie dotacji.
Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. skargę na opisane na wstępie pismo Prezydenta O. z dnia [...] lipca 2017 r.
Sąd I instancji odrzucając tą skargę wskazał, że odmowa udzielenia skarżącej dotacji na rok 2017 przez Prezydenta Miasta O., datowana na dzień 27 grudnia 2016 r., doręczona została stronie w dniu 3 stycznia 2017 r., zatem w tym dniu skarżąca powzięła informację o odmowie przyznania dotacji i powodach powzięcia takiego rozstrzygnięcia. Skarżąca, po niepowodzeniu podjętych kroków prawnych przed sądami powszechnymi, przedmiotem skargi uczyniła skierowane do niej kolejne pismo informacyjne z dnia [...] lipca 2017 r.
W ocenie Sądu zaskarżone pismo Prezydenta Miasta O. nie podlegało kognicji sądu administracyjnego. Było ono wyłącznie jednym z wielu pism o charakterze typowo informacyjnym, w którym Prezydent Miasta O. przywołując swoje jednostronne rozstrzygnięcie władcze o odmowie przyznania dotacji na rok 2017 r. z dnia 27 grudnia 2016 r., wskazywał na brak możliwości wypłaty dotacji w konkretnym miesiącu. Analogiczne informacje w odpowiedzi na korespondencję strony skarżącej datowane były na [...] i [...] lutego, [...] marca, [...] kwietnia, [...] i [...] czerwca oraz [...] lipca 2017 r. Organ we wskazanych informacjach powielał swoje stanowisko zawarte w rozstrzygnięciu merytorycznym z dnia [...] grudnia 2016 r. Sąd podkreślił, że to nie pismem z dnia [...] lipca 2017 r., odmówiono stronie skarżącej dotacji na rok 2017 r. Konkretyzacja normy prawnej, dokonana przez organ w sposób władczy i jednostronny nastąpiła rozstrzygnięciem organu doręczonym w dniu 3 stycznia 2017 r.
Z tych powodów Sąd I instancji uznał wniesienie skargi przez stronę za niedopuszczalne co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm., dalej: p.p.s.a.).
C. N. i B. "Ż." Sp. z o.o. w Ł. zażaleniem zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie:
- 1. art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez bezzasadne odrzucenie skargi z uwagi na jej rzekome złożenie po terminie w sytuacji, gdy skarga na czynność objętą skargą złożona została w ustawowym terminie 30 dni do jej wniesienia;
- 2. art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niedopełnienie przez WSA w O. obowiązku rozpoznania skargi na czynność Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2017 r. w granicach skargi, poprzez nierozpoznanie wszystkich zarzutów objętych skargą znajdujących oparcie w stanie faktycznym, błędnie ocenionym przez organ, który to błędnie przyjął, iż to nie czynnością, którą skarżyła strona z dnia [...] lipca 2017 r. odmówiono skarżącej prawa do dotacji na rok 2017, a pismem z dnia 27 grudnia 2016 r. wystosowanym jeszcze przed wejściem w życie przepisów ustawy uznającej ją za czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., skutkującej niesłusznym odrzuceniem skargi w trybie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.;
- 3. art. 53 § 3 zdanie 2 i art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w związku z błędną wykładnią przepisów prawa materialnego – art. 90 ustawy o systemie oświaty w zw. z art. 33 pkt 4 ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty, poprzez błędne uznanie, iż skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi i to ze swej winy pomimo, że ustawodawca dopiero przez dodanie ust. 11 do art. 90 ustawy o systemie oświaty określił, że przyznanie dotacji to czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wprowadzając jedynie dodatkowy tryb administracyjnej kontroli w zakresie przyznania dotacji obok utrwalonego już trybu dochodzenia roszczeń podmiotów prowadzących szkoły i placówki niepubliczne o zapłatę dotacji przewidzianych w art. 90 ustawy o systemie oświaty przed sądami powszechnymi.
Podnosząc te zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w O. oraz o zasadzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Dokonując oceny objętego zażaleniem postanowienia Sądu I instancji, odrzucającego skargę C. N. i B. "Ż." Sp. z o.o. w Ł. na pismo (czynność) Prezydenta Miasta O. z dnia [...] lipca 2017 r., w przedmiocie udzielenia stronie dotacji na 2017 r., orzeczenie to uznać należy za prawidłowe. Sąd I instancji trafnie bowiem stwierdził, że wymienione pismo organu nie stanowiło czynności podlegającej, w ramach zakreślonej ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i ustawą o systemie oświaty kognicji, kontroli sądu administracyjnego.
Analiza akt administracyjnych sprawy wskazuje, że w związku ze złożonymi przez spółkę wnioskami o udzielenie dotacji do prowadzonych przez nią ośrodków szkolnych w O., Prezydent Miasta O. w pismach z dnia [...] grudnia 2016 r., poinformował stronę o odmowie udzielenia wnioskowanej dotacji. W akapicie pierwszym organ wyraźnie wskazał: "(...) informuję, że dotacja dla ww. Szkoły w 2017 r. nie może zostać udzielona.".
Uznać zatem należało, jak słusznie uczynił to Sąd I instancji, iż pismo to stanowiło czynność organu, którą stosowanie do art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w zw. z art. 90 ust. 11 ustawy o systemie oświaty, można poddać, w drodze wniesionej przez jej adresata skargi, kontroli sądowoadministracyjnej.
Takiego przymiotu nie można było natomiast przypisać zaskarżonemu pismu Prezydenta m. O. z dnia [...] lipca 2017 r. Podkreślenia wymaga, na co także wskazywał Sąd I instancji, że wymienione pismo jak i poprzednie pisma organu kierowane do strony w związku ze składanymi przez nią wezwaniami do zapłaty (pisma Prezydenta m. O. z [...] lutego, [...] marca, [...] kwietnia, [...] i [...] czerwca 2017 r.), były w swej istocie informacjami organu o podtrzymaniu stanowiska odnośnie przyczyn odmowy przyznania spółce wnioskowanej dotacji, wyrażonego w pismach z dnia [...] lutego 2017 r., stanowiących odpowiedzi Prezydenta m. O. na pismo spółki z dnia 9 stycznia 2017 r., w którym strona negowała przyczyny odmowy udzielenia jej dotacji. Sam organ w wymienionych pisma konsekwentnie wskazywał, że: "ponownie informuję (...)".
Taki stan sprawy, jednoznacznie wskazuje, iż skargą powinno być objęte pismo organu z dnia [...] grudnia 2016 r., nie zaś jak błędnie uczyniła to strona, pismo z dnia [...] lipca 2017 r., albowiem pierwsze z wymienionych pism było czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego. Sąd I instancji zasadnie zatem stwierdził, że pismo z dnia [...] lipca 2017 r., nie podlegało jego kognicji w konsekwencji, czego stosowanie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., wywiedzioną na nie skargę odrzucił.
Oceny tej nie zmienia podnoszona przez stronę okoliczność nowelizacji ustawy o systemie oświaty, którą wprowadzono art. 90 ust. 11, który to przepis wskazuje w sposób bezpośredni na możliwość wniesienia skargi. Stanowi on, że przyznanie dotacji, o których mowa w art. 90 ust. 1a-8, stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zauważyć przy tym należy, że wymieniona regulacja w dniu 3 stycznia 2017 r., a więc w dacie doręczenia spółce pisma organu z dnia 27 grudnia 2016 r., obowiązywała. Nie istniały zatem żadne przeszkody natury prawnej do wniesienia skargi na sporną czynność organu w przedmiocie udzielenia dotacji, przy zachowaniu pozostałych wymogów procesowych warunkujących skuteczność wniesienia skargi, określonych w Dziale III, Rozdziale 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.