Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z 24 maja 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 530/13 odmówił R. S. wstrzymania wykonania decyzji, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z [...] marca 2013 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji producentów i anulowania nadanego numeru oraz odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego.
Odnosząc się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie wykreślenia z ewidencji producentów i anulowaniu nadanego numeru Sąd podniósł, iż pełnomocnik skarżącego nie uzasadnił złożonego wniosku, zatem nie wykazał okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Natomiast, co do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w zakresie odmowy wpisu skarżącego do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego Sąd wyjaśnił, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania. W sprawie, zaskarżona decyzja Dyrektora [...] Oddziału ARiMR w części dotyczącej odmowy wpisania skarżącego do ewidencji producentów i nadania mu numeru identyfikacyjnego nie posiada, w ocenie Sądu, przymiotu wykonalności. Nie nakłada bowiem na adresata żadnych obowiązków bądź uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź w sposób przymusowy.
R. S. wniósł zażalenie, którym zaskarżył postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że powstały nieodwracalne skutki prawne w następstwie podjętych przez skarżącego działań gospodarczych, wynikające z uzyskania wpisu do ewidencji producentów i nadania odrębnego numeru identyfikacyjnego. Wykonanie zaskarżonej decyzji pociąga za sobą negatywne skutki prawne, wynikające z zaciągniętych w związku z prowadzoną działalnością zobowiązań, co grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: ppsa) katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Sąd pierwszej instancji zasadnie ocenił, że nie zachodziły podstawy do wstrzymania wykonania decyzji w zakresie wykreślenia z ewidencji producentów i anulowaniu nadanego numeru. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zawierał żadnego uzasadnienia, a wskazane w skardze merytoryczne kwestie odnoszące się do braku zasadności odmowy wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego, nie pozwalały Sądowi na uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Podniesione dopiero w zażaleniu okoliczności uzasadniające złożony wniosek nie mogły stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Nie zamyka to jednak skarżącemu prawa do ponowienia odpowiednio uzasadnionego wniosku.
Sąd prawidłowo też ocenił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w zakresie odmowy wpisu skarżącego do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego, gdyż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 ppsa, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania, a takiej cechy nie mają decyzje odmowne, gdyż nie nakładają na stronę żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.