Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę R P na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [..] października 2014 r. w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego.
Sąd I instancji podał w uzasadnieniu, że zarządzeniem z dnia 19 stycznia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie do uiszczenia wpisu od skargi skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. NSA postanowieniem z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. II GZ 688/15 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2015 r. odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, a postępowanie zainicjowane tym wnioskiem zakończyło się wydaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 28 lutego 2017 r., sygn. II GZ 123/17, którym oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2016 r. odmawiające przyznania prawa pomocy.
Jak wynika z informacji udzielonej w dniu 18 lipca 2018 r., w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wobec powyższego Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R P, wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Inny rygor nieuiszczenia opłaty został przewidziany dla niektórych pism nazwanych w ustawie – p.p.s.a., tj. dla skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania, które podlegają wpisowi sądowemu. Jak stanowi bowiem § 3 art. 220 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro R P, pomimo prawidłowego wezwania nie uiścił wpisu od skargi, to zasadnie Sąd I instancji skargę tę odrzucił.
Zauważyć w tym miejscu wypada, że w zażaleniu skarżący nie podważył żadnej z wymienionych okoliczności dotyczących kwestii opłacenia wpisu od skargi ani nie wskazał, w jaki sposób zaskarżone postanowienie narusza prawo.
Ze wskazanych powodów NSA na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.