Uzasadnienie
UZASDNIENIE
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2006 r. sygn. akt III SO/Wr 41/05 pozostawił bez rozpoznania pismo J. K. z dnia 29 lipca 2005 r.
W uzasadnieniu Przewodniczący podał, że zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2005 r. wezwano stronę do określenia przedmiotu pisma z dnia 29 lipca 2005 r. i do sprecyzowania zarzutów – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W odpowiedzi J. K. podniósł jedynie, że udowodni przed sądem słuszność zarzutów stawianych [...] oraz że sądy powszechne wydają wyroki na podstawie sfałszowanych dokumentów. Ponadto wniósł o jawne posiedzenie sądu przy udziale stron i stwierdził, że przysługuje mu odszkodowanie za uszkodzenie budynków przez [...] i za zwłokę.
Przewodniczący wyjaśnił, że postępowanie w sprawie III SA/Wr 696/04, wymienionej w piśmie z dnia 29 lipca 2005 r., zostało zakończone prawomocnym postanowieniem NSA Ośrodka Zamiejscowego we Wrocławiu z dnia 15 października 2003 r. o odrzuceniu skargi.
Powołując się na treść art. 49 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływana dalej jako p.p.s.a., Przewodniczący uznał, że pismo z dnia 3 stycznia 2006 r. nie uzupełniło braków pisma z 29 lipca 2005 r. w sposób umożliwiający nadanie sprawie prawidłowego biegu, bowiem strona nie określiła jednoznacznie swego żądania (wniosku).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie J.K. stwierdził, że zaskarża zarządzenie zapadłe w sprawie jego pisma z dnia 29 lipca 2005 r., dotyczącego: sprawy o sygn. akt III SA/Wr 696/04, pisma z dnia 5 lipca 2005 r., wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2005 r. oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r.
J. K. podniósł, że w dotychczasowym postępowaniu sądowym dokonano szeregu naruszeń procesowych, wskazując na uchybienia przepisom prawa, których dopuścił się Sąd Okręgowy w Legnicy (Sąd Rejonowy w Lubinie). Z kolei Ośrodkowi Zamiejscowemu NSA zarzucił naruszenie prawa strony do jawnego posiedzenia w sprawie przeciwko [...]. Ponadto wskazał na nieprawidłowości w powoływaniu oraz przesłuchiwaniu biegłych sądowych, których opinii zasięgano podczas postępowań sądowych toczących się z jego udziałem.
Wnoszący pismo stwierdził, że uzasadnienie zarządzenia z dnia 31 stycznia 2006 r. nie odnosi się do meritum sprawy, a Sąd świadomie naruszył podstawowe przepisy Konstytucji -art. 45 i art. 77 oraz przepisy prawa materialnego powołane w sprawach wymienionym w zażaleniu.
J. K. wniósł o przeprowadzenie jawnych posiedzeń sądu – przy udziale stron procesowych, a także o wznowienie wymienionych w piśmie spraw, przy czym podkreślił konieczność powołania we wznowionych sprawach niezależnego (od [...]) biegłego sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać między innymi osnowę wniosku lub oświadczenia.
Pismo Jerzego Kurka z dnia 29 lipca 2005 r. nie spełniało tego warunku. Sformułowano je w sposób niezrozumiały, budzący wątpliwości co do intencji autora i uniemożliwiający nadanie mu dalszego biegu.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W rozpoznawanej sprawie istniały podstawy do wydania zarządzenia wzywającego do uzupełnienia braków pisma z dnia 29 lipca 2005 r.
Wykonując zarządzenie z dnia 8 grudnia 2005 r. J. K. powtórzył twierdzenia zawarte już w piśmie, do uzupełnienia którego został wezwany, oraz podniósł nowe okoliczności, lecz także w sposób uniemożliwiający odczytanie jego intencji. W związku z tym Przewodniczący Wydziału trafnie uznał, że braki pisma nie zostały uzupełnione i zarządził pozostawienie go bez rozpoznania.
Przewodniczący Wydziału słusznie zauważył, że rolą Sądu nie jest domyślanie się intencji strony, a zatem nie można formułować za nią zarzutów w przypadku, gdy zachodzą wątpliwości co do zakresu żądania wyrażonego w złożonym w sprawie piśmie procesowym.
Należy podnieść, że wymienione w zażaleniu prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 maja 2005 r. sygn. akt III SA/Wr 696/04 oraz utrzymujące je w mocy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2005 r. nie podlegają zaskarżeniu, o czym strona została prawidłowo pouczona.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest także zasadny zarzut braku odniesienia się w zarządzeniu do meritum sprawy, gdyż zarządzenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym wydawane są w kwestiach formalnych i z zasady nie dotyczą zagadnień merytorycznych.
W powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.
m.s.