Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 10 lipca 2018 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1295/16, orzekając na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: p.p.s.a.), pozostawił bez rozpoznania wniosek R. P. o wyłączenie sędziego w sprawie z jego skargi na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dopuszczenie do egzaminu adwokackiego.
W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. P. domagał się uchylenia powyższego zarządzenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie.
Złożony w tej sprawie wniosek o wyłączenie sędziego obarczony był brakami formalnymi podlegającymi uzupełnieniu na wezwanie i takie wezwanie na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd do skarżącego skierował, określając 7-dniowy termin na jego wykonanie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro skarżący nie wykonał tego wezwania, a zatem nie wskazał z imienia i nazwiska sędziego, którego wyłączenia się domagał oraz nie uprawdopodobnił przyczyny uzasadniającej wyłączenie, to Sąd trafnie zastosował art. 49 § 2 p.p.s.a. i na tej podstawie prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego o wyłącznie sędziego bez rozpoznania.
Z wymienionych powodów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.