Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt III SA/GL 1425/07 odmówił K. K. S. M. S.A. wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] wydanej w przedmiocie ruchu zakładu górniczego.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że skarżąca nie przedstawiła argumentacji wskazującej na zaistnienie przesłanek uzasadniających zastosowanie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Zdaniem Sądu skarżąca wskazała tylko, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność dokonania szeregu przesunięć kadrowych oraz spowoduje konsekwencje ekonomiczne. Nie wskazała przy tym jakie poniesie szkody oraz nie określiła ich kwoty. Zdaniem Sądu rzetelne uzasadnienie wniosku jest konieczne z uwagi na fakt, że zaskarżona decyzja jest decyzją wykonalną, bowiem nakłada na skarżącą obowiązek określonego działania.
Z kolei sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien brać pod uwagę stanowiska wszystkich uczestników postępowania, bowiem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, może zachodzić nie tylko po stronie wnoszącego skargę ale również po stronie innych uczestników postępowania.
Sąd stwierdził, że powołanie się przez organ administracyjny na zagrożenie bezpieczeństwa pracowników i bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego w sytuacji gdy wniosek skarżącej nie został należycie umotywowany powoduje, że Sąd musi kierować się zasadą trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych i w związku z tym Sąd musiał odmówić skarżącemu wstrzymania wykonania decyzji.
K. K. S. M. S.A. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie wynika aby strona musiała wykazać przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, jej zdaniem wystarczy tylko, że uprawdopodobni zaistnienie tych przesłanek. Zdaniem skarżącej znaczna szkoda powstanie w sytuacji niewykonania decyzji, ponieważ prawo geologiczne i górnicze przewiduje szereg kar za niewykonanie decyzji w zakresie dotyczącym prowadzenia ruchu zakładu górniczego.
W ocenie skarżącej wykonanie zaskarżonej decyzji odwlecze się w czasie z uwagi na czas jaki trzeba poświęcić na wykształcenie osób dozoru ruchu zakładu górniczego co z kolei będzie skutkowało podjęciem przez organ nadzoru górniczego działań, których konsekwencją może być powstanie niekorzystnych opinii odnośnie bezpieczeństwa zakładu górniczego. Konsekwencje mogą z kolei doprowadzić do uszczuplenia kadry kierownictwa i dozoru ruchu a w rezultacie do zaprzestania działalności zakładu. Zdaniem skarżącej realizacja działań organów nadzoru spowoduje także przesunięcia kadrowe, które połączone są z wypowiedzeniami zmieniającymi dotychczasowe warunki pracy i płacy. To spowoduje dezorganizację pracy Spółki a także narazi ją na poniesienie kosztów procesów z zakresu prawa pracy, które wytoczą pracownicy będący niezadowoleni z dokonanych przesunięć.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 61 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z powyższą regulacją, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części aktu lub czynności organu administracji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to obowiązany jest on wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem w tym przypadku skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa wyżej. Jednakże ogólnie sformułowane przez wnioskodawcę twierdzenia o niekorzystnych następstwach zaskarżonej decyzji nie mogą stanowić wystarczającego uzasadnienia do jej wstrzymania. Za taką interpretacją wykazania następstw wykonania decyzji administracyjnej przemawia także ugruntowane już orzecznictwo NSA (por. np. postanowienie z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. akt II GZ 129/05).
Odnosząc się do zarzutów postawionych w zażaleniu stwierdzić należy, że Sąd I instancji rozpatrując wniosek skarżącej nie dopuścił się naruszenia art. 61 § 3 p.p.s.a.
Po pierwsze każda decyzja administracyjna zobowiązująca do określonego działania pociąga za sobą dolegliwość faktyczną rodzącą określony skutek w sytuacji prawnej, ekonomicznej i faktycznej adresata decyzji. A zatem nie można powiedzieć, że w niniejszej sprawie wykonanie decyzji spowoduje powstanie sytuacji wyjątkowej wymagającej zastosowania rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Po drugie skarżąca w uzasadnieniu zażalenia wskazała, że prowadzenie ruchu zakładu górniczego – zgodnie z zatwierdzonym planem ruchu tego zakładu – wymagać będzie od zatrudnionych pracowników przejścia stosownego szkolenia w zakresie dozoru, co z kolei spowoduje przesunięcie się w czasie wykonania decyzji. Niewykonanie zaś decyzji w odpowiednim czasie skutkować będzie sankcjami przewidzianymi prawem. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego taka argumentacja nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazane na wstępie przesłanki wstrzymania wykonania decyzji należy rozpatrywać jedynie w odniesieniu do bezpośrednich skutków wykonania decyzji, którym w szczególności będzie zniweczenie zagrożenia dla pracowników i bezpieczeństwa ruchu zakładu górniczego – na co zresztą zwracał uwagę WSA.
Nie można zaś rozpatrywać tych przesłanek w odniesieniu do ustawowych warunków, które musi spełniać skarżąca w celu prawidłowego wykonania tej decyzji – w tym przypadku wymogów, które na skarżącą nakładają odrębne przepisy prawa dotyczące szkoleń pracowników w zakresie dozoru górniczego.
To samo dotyczy podniesionej przez skarżącą okoliczności przesunięć kadrowych i zmian płacowych kadry kierowniczej czego konsekwencją mogą być procesy sądowe z pracownikami. Jak już wskazano należy odróżnić skutki wykonania konkretnej decyzji, do której odnosi się art. 61 § 3 p.p.s.a., od dalszych konsekwencji pozostających w bezpośredniej korelacji z orzeczeniem administracyjnym, które mogą mieć charakter administracyjny, cywilnoprawny lub inny. Powoływanie się przez skarżącą na ewentualne procesy sądowe z pracownikami po przeprowadzeniu czynności zmierzających do wykonania zaskarżonej decyzji jest zdarzeniem przyszłym i niepewnym nie ma zatem znaczenia dla sprawy i nie może być kryterium ocennym pozwalającym stwierdzić spełnienie bądź nie którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.