Uzasadnienie
I
Postanowieniem z dnia 26 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 351/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. G. (zwanego dalej: skarżącym) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej.
Postanowieniem z dnia 9 lipca 2009 r., II SA/Sz 351/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącego od ww postanowienia Sądu z dnia 26 maja 2009 r.
Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 14 lipca 2009 r., wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia zażalenia od powyższego postanowienia. W pouczeniu wskazano m.in. że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Od powyższego postanowienia skarżący złożył zażalenie, sporządzone osobiście.
Objętym zażaleniem postanowieniem z dnia 21 października 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 351/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 9 lipca 2009 r.
W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie powołał się na treść art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, niesporządzenie zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest nieusuwalnym brakiem, który nie podlega konwalidowaniu i uzasadnia odrzucenie zażalenia.
Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżący osobiście sporządził zażalenie, mimo prawidłowego pouczenia, w którym wskazano obowiązek sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika. Powyższe skutkowało odrzuceniem zażalenia.
II
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu kwestionował m.in. nieprzyznanie mu pomocy profesjonalnego pełnomocnika, co naruszało wynikające z Konstytucji uprawnienia skarżącego.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Powołany powyżej art. 194 § 4 p.p.s.a. zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego.
Z akt sprawy wynika, iż przy doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej pouczono skarżącego o warunkach skutecznego jego zaskarżenia. W pkt 5 tego pouczenia (k. 122 akt sądowych) zawarto m.in. zapis, iż "zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego".
Przepis 194 § 4 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika (adwokata, radcę prawnego). Niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez adwokata, radcę prawnego, bądź przez jedną z osób wymienionych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. (sędzia, prokurator, notariusz, radca prawny Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesor, doktor habilitowany nauk prawnych, Rzecznik Praw Obywatelskich) jest nieusuwalnym brakiem, powodującym odrzucenie zażalenia. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący należał do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 P.p.s.a., zatem sporządzone przez niego osobiście zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, co zasadnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu z dnia 21 października 2009 r.
Wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.