Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 544/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. przywrócił "S." A. K. Spółce jawnej w W. termin do wniesienia skargi na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...], w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu.
Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. pozostawił bez rozpoznania skargę "S." A. K. Spółki jawnej w W. na wskazaną informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z uwagi na to, iż nie została wniesiona z kompletną dokumentacją w sprawie. Sąd podniósł ponadto, iż pouczenie zawarte w zaskarżonym piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. było niewystarczające, ponieważ nie znalazła się w nim informacja o terminie w jakim należy złożyć skargę, obowiązku złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji w sprawie oraz obowiązku uiszczenia opłaty sądowej.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 19 kwietnia 2011 r.
W dniu 26 kwietnia 2011 r. (data stempla pocztowego) skarżąca Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na informację zawartą w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. Jako podstawę do przywrócenia terminu wskazała brak prawidłowego pouczenia o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 25 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny przywrócił termin do wniesienia skargi. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca Spółka o konieczności wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją dowiedziała się 19 kwietnia 2011 r., tj. w dacie doręczenia postanowienia WSA w W. o pozostawieniu bez rozpatrzenia skargi na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości zawartą w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. Sąd podniósł, że zaskarżona informacja nie zawierała pełnego pouczenia o terminie i sposobie jego zaskarżenia, nie zawierała informacji jakie dokumenty składają się na kompletną dokumentację w sprawie i w jakiej formie powinny być złożone. W ocenie Sądu I instancji, brak pouczenia stanowił okoliczność uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu zakreślonego terminu do wniesienia skargi.
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego zmianę oraz odrzucenie bądź ewentualnie oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W uzasadnieniu PARP podniosła, że w dniu 19 kwietnia 2011 r., kiedy to skarżąca Spółka otrzymała postanowienie o pozostawieniu skargi bez rozpoznania, postępowanie nie zostało prawomocnie zakończone, gdyż przysługiwała od niego skarga kasacyjna. W ocenie strony wnoszącej zażalenie, wniosek o przywrócenie uchybionego terminu jest aktualny wtedy, gdy strona nie neguje uchybienia terminowi i wskazuje przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem mogącym podlegać kwestionowaniu przez skarżącą Spółkę nie są okoliczności dotyczące uchybienia terminu, ale rodzaj i forma dokumentów jakie winny być załączone do skargi, aby mogła zostać uznana za kompletną.
Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości podniosła również, że ustawodawca nałożył na organ obowiązek pouczenia w piśmie zawierającym informację o wynikach procedury odwoławczej o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej: ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Podkreślono, że wymóg złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji zgodnie z art. 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ciąży wyłącznie na stronie skarżącej. W ocenie PARP, nieuprawnionym jest nakładanie na organ obowiązku informacji jakie dokumenty składają się na kompletną dokumentację w sprawie, a w szczególności w jakiej formie powinny być złożone.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Ustawa o zasadach prowadzenia polityki reguluje postępowanie sądowoadministracyjne w sposób pod wieloma względami odmienny od przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Art. 30e ww. ustawy stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.
W związku z powyższym nie ulega wątpliwości, że instytucja przywrócenia terminu, uregulowana głównie w przepisach art. 86 i 87 p.p.s.a., ma w pełnym zakresie zastosowanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym w sprawach uregulowanych w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.
W świetle art. 86 i 87 p.p.s.a. warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych.
W rozpoznawanej sprawie zasadnie Sąd I instancji uznał, że wniosek skarżącej spełnia, określone w przepisach ustawy procesowej, wymogi formalne.
Odnośnie spełnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu należy zwrócić uwagę, że w art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określono kryteriów, według których należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu Sądu. Daje to Sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., I PKW 273/99, OSNAP 2000, Nr 20, poz. 757). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że na instytucje informujące o wynikach procedury został nałożony obowiązek pełnego pouczenia wnioskodawcy o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 30b ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Pouczenie takie powinno zawierać wszystkie informacje dotyczące: terminu do wniesienia skargi, kompletności skargi oraz obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, których spełnienie przez wnioskodawcę nie spowoduje pozostawienia skargi bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 ustawy) – por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt II GSK 841/09, z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II GSK 1198/10.
Dokonując wykładni przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju należy mieć również na względzie treść art. 30d ust. 3, który stanowi, że na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 1 i 4 ustawy. Powyższy przepis jest konkretyzacją zawartego w przepisach Konstytucji RP prawa do sądu wyrażonego w art. 45 ust. 1 oraz w art. 77 ust. 2.
Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż pouczenie zawarte w piśmie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] lutego 2011 r. o treści "na podstawie art. 30c ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, ze zm.) mają Państwo możliwość wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" było niewłaściwe i nie pozwalało skarżącej na prawidłowe wykonanie obowiązku dotyczącego złożenia kompletnej skargi.
Sąd I instancji prawidłowo zwrócił uwagę, że informacja z dnia [...] lutego 2011 r. nie zawierała pełnego pouczenia o terminie i sposobie jej zaskarżenia, nie zawierała informacji jakie dokumenty składają się na kompletną dokumentację w sprawie i w jakiej formie powinny być złożone. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji – strona dopiero w dniu doręczenia postanowienia WSA w W. z dnia 12 kwietnia 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 544/11, o pozostawieniu bez rozpatrzenia skargi na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] lutego 2011 r. (tj. w dniu 19 kwietnia 2011 r.) dowiedziała się o konieczności wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją i należy przyjąć, że w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kompletnej skargi.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentacja zaprezentowana w zażaleniu nie może prowadzić do uchylenia zaskarżonego postanowienia, bowiem Sąd I instancji zasadnie uznał, że wniosek o przywrócenie terminu zawiera okoliczności uprawdopodabniające brak winy strony w uchybieniu terminu do złożenia kompletnej skargi.
Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.