Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 października 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 979/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie A. H. wniesione na postanowienie tegoż sądu z dnia 6 lipca 2017 r., wydane w sprawie z jego skargi na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie przedłużenia terminu do rozpoznania wniosku o wpis na listę adwokatów oraz zmiany składu Komisji Etyki. W punkcie 2 zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o zwrocie wpisu sądowego od zażalenia.
Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia 6 lipca 2017 r., działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej: p.p.s.a.) odrzucił sporządzoną samodzielnie skargę kasacyjną A. H. Pismem z dnia 7 sierpnia 2017 r. skarżący wniósł sporządzone samodzielnie zażalenie na powyższe postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.
WSA przywołał treść art. 194 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Stwierdził przy tym, że skarżący sporządził i wniósł zażalenie w przedmiotowym zakresie samodzielnie, z pominięciem przymusu adwokacko-radcowskiego. Nadto brak było podstaw do przyjęcia, aby strona należała do kręgu osób zwolnionych od tego przymusu. Sąd I instancji podniósł, że nie miał obowiązku wzywania do uzupełnienia braku zażalenia poprzez sporządzenie go zgodnie z wymogiem wynikającym z art. 194 § 4 p.p.s.a., ponieważ brak taki nie podlega uzupełnieniu, a jego niespełnienie powoduje niedopuszczalność środka zażalenia. W związku z powyższym WSA odrzucił wniesione zażalenie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł A. H., zaskarżając je w całości oraz domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono rażącą obrazę przepisów postępowania poprzez nierozpoznanie istoty sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego. Obowiązek ustanowiony we wskazanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną (por. postanowienia NSA: z dnia 25 października 2011 r., II OZ 970/11; z dnia 7 maja 2014 r., II FZ 543/14; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z akt sprawy wynika zaś, że przy doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego pouczono o warunkach skutecznego jego zaskarżenia (pkt 5 pouczenia, k. 46 akt sądowych).
Powołany powyżej przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Niesporządzenie zażalenia we wskazany sposób jest nieusuwalnym brakiem, niepodlegającym konwalidowaniu i uzasadniającym odrzucenie zażalenia (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 713/04).
W rozpoznawanej sprawie skarżący nie kwestionuje samej istoty obowiązku wnoszenia wskazanego środka zaskarżenia przez profesjonalistę. Jednakowoż z treści zażalenia wyraźnie wynika, że koncentruje się on na próbie wykazania, że sam powyższe wymagania podmiotowe spełnia.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący w żaden sposób nie podważył ustalonej przez Sąd I instancji na podstawie akt sprawy okoliczności, iż w czasie wnoszenia rozpoznawanego środka zaskarżenia, nie należał on do kręgu podmiotów uprawnionych do sporządzenia zażalenia w przedmiotowej materii. Mimo to, wbrew prawidłowemu pouczeniu udzielonemu przez WSA, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2017 r., którym została odrzucona skarga kasacyjna (również sporządzona osobiście przez skarżącego).
W świetle okoliczności sprawy należało więc uznać, że sporządzone samodzielnie przez stronę zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne, co zasadnie przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 6 października 2017 r., zgodnie z treścią art. 178 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.
Wobec stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.