Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę kasacyjną A. P. od wyroku tego Sądu z dnia 6 kwietnia 2018 r., wydanego w sprawie skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów.
Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną przez stronę skargą kasacyjną jej pełnomocnik, zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2018 r. wezwany został do uiszczenia wpisu od wniesionego środka zaskarżenia i do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie jej odpisów z odpowiednią ilością odpisów oraz złożenia wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy z terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 21 czerwca 2018 r.
Pełnomocnik skarżącego nie uiścił wpisu sądowego od skargi kasacyjnej i nie złożył wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z odpowiednią ilością odpisów.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji, wskazując na art. 176 § 2 i art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz stwierdzając, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej upłynął z dniem 28 czerwca 2018 r. bezskutecznie, skargę kasacyjną odrzucił.
A. P. zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, art. 220 § 3 p.p.s.a., polegając na niesłusznym uznaniu, że skarżący nie dokonał wymaganej opłaty od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Wobec treści zarzutu zażalenia, jego uzasadnienia oraz załączonego do niego dokumentu, podkreślić należy, że przyczyną odrzucenia przez Sąd I instancji skargi kasacyjnej strony było nie tylko stwierdzone nieuiszczenie wpisu od wniesionego środka zaskarżenia ale również nieuzupełnienie w terminie innych braków formalnych skargi kasacyjnej, do który uzupełnienia wezwany został pełnomocnik skarżącego kasacyjnie.
Jak wynika z treści motywów objętego zażaleniem postanowienia WSA w Ł., pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wezwany został zarządzeniami z dnia 14 czerwca 2018 r., do (1) uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł oraz do (2) uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie, z odpowiednią ilością odpisów, wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Odpisy obu zarządzeń, jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, doręczone zostały pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 czerwca 2018 r. (k: 87 – 91).
Z załączonej do zażalenia kserokopii polecenia przelewu i znajdującej się na nim adnotacji poświadczonej przez wyciąg z zaksięgowanych operacji na rachunku WSA w Ł., wynika, że skarżący kasacyjnie uiścił należny wpis od skargi kasacyjnej w tym samym dniu, w który jego pełnomocnik odebrał wezwanie w tym przedmiocie, co czyni zasadnym zażalenie wyłącznie w zakresie kwestii uzupełnienia jednego z braków formalnych skargi kasacyjnej.
Do dnia upływu terminu uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, tj. do dnia 28 czerwca 2018 r., nie został jednak uzupełniony drugi ze stwierdzonych braków – złożenia wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
Zgodnie z art. 176 § 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna poza wymogami określonymi w § 1 tego przepisu, powinna zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.
Stosowanie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W opisanym stanie faktycznym, w sytuacji w której strona nie uzupełniła w terminie wynikającym z daty doręczenia jej pełnomocnikowi wezwań do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi, choćby tylko jednego ze stwierdzonych braków, którym było niezłożenie odpowiedniego wniosku lub oświadczenia, a co również wziął pod rozwagę Sąd I instancji w zaskarżonym zażaleniu, Sąd ten zobligowany był do zastosowania regulacji wynikające z powołanego art. 178 p.p.s.a. i odrzucenia wniesionej od wyroku z dnia 6 kwietnia 2018 r., skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.